Het laatste deel alweer en wat vliegt de tijd….

loslaten-4

Hoi Luitjes daar zijn we weer en effe een paar dagen alles eens op me af laten komen en zien en bedenken hoe we dit jaar nu eens gaan beleven zonder die stress van de laatste jaren
Mijn God en ALWEER Zondag dus tijd voor deel 8 en het laatste deel alweer van de 8 wekelijkse delen die ik op de voorgaande Zondagen geplaatst heb en zie voor de eerste 7 delen de Zondagen hiervoor tw. 20 en 27 november en 4 ,11,18 en 25 december en 1 Januari 2017

Maar goed we gaan verder met mijn “boekje” wat ik vanwege ruimtegebrek in 8 delen plaats en dat afsluiten maar
Gewoon een een klein boekje geschreven in 2005 van iemand die zijn leven beschrijft en iets “tastbaars” na wilde laten als hij er straks niet meer is voor zijn kinderen/ kleinkinderen en beveel het iedereen aan het ook te doen vooral als je in “geschonken tijd” leeft zoals ik d.m.v. zo een boekje een hoop emoties en frustraties en herinneringen kwijt kan. Dat lucht op !!
.

Nou daar gaan we verder. “LIEVE MENSEN MORGEN GEZOND WEER OP”

Bladzijde 36.

Lowietje wordt een beetje zwaarmoedig geloof ik maar dat heb ik altijd zo tegen de Kerstdagen die ik overigens haat omdat mijn vader tijdens de kerstdagen ooit is overleden en reken maar dat dat een impact geeft bij iemand van amper 17 jaar, Het vreemde is dat ik zo kort na zijn dood op een nacht hem door de gang hoorde sloffen. Hij had van die pantoffels en ik werd wakker van het bekende geluid en zag hem in de deuropening staan en lachte naar me. Achteraf denk ik dat ik het gedroomd moet hebben allemaal en het was zo onwerkelijk op dat moment. Het is me wel het hele leven bijgebleven en ben daarom ook zo geïnteresseerd in die progamma,s over het hiernamaals en dingen die mensen hebben meegemaakt en zo die op de grens van de dood hebben geleefd tijdens een operatie en dan een tunnel zagen met licht en het gekke is dat heel veel mensen zo een bijna doodservaring hebben gehad en toch weer werden “teruggezogen” naar het “gewone” leven.Mensen die dat hebben meegemaakt spreken allemaal van een mooi licht en een gelukzaligheid wat niet te beschrijven is en vinden het vaak jammer dat ze “teruggeroepen” zijn naar het aardse bestaan en staan dan daarna ook vaak heel anders in het leven. Zelf ben ik ook klinisch dood geweest tijdens mijn tweede zware operatie in februari 2000 toen de eerste operatie was mislukt en de naad tussen de darmen was gaan lekken ( men had een gezwel verwijderd) en dat dat zo was zag ik op de dokterstatus die men aan het voeteneinde van het bed had laten liggen en bleek ook wel uit de extreem lange opname daarna van ruim 3 weken. Het is zo verdomd jammer dat ik NIETS heb gezien van een “tunnel naar het licht” of wat dan ook. Men zegt b.v dat als men dood gaat de ziel als het ware eerst een tussenperiode meemaakt voordat het naar “het licht” trekt wat het dan ook moge zijn en soms nog op aarde blijft hangen en dan soms in verschijningen zich openbaart. Er zijn nog zoveel dingen onverklaarbaar die de mensen niet kunnen bevatten en neem nou b.v. “de uitredingen” en zijn er mensen die zichzelf zagen liggen vanuit een hoek boven de operatietafel en woordelijk konden vertellen aan de chirurgen wat er gezegd en gedaan was en voelden zich als het ware eerst het lichaam verlaten en zweefden dan als het waren naar boven. Reeds eerder heb ik het er al over gehad dat iedereen wel het “verschijnsel” kent van “toeval”. B.v. je denkt aan iemand en net op dat moment belt er iemand op of je komt op een plek waar je zeker van weet dat je er al eerder bent geweest of een gebeurtenis waarvan je dan zegt dat je die in exact de zelfde vorm eerder hebt meegemaakt en het dan net is of een film weer herbeleeft en ik weet 100% zeker dat bijna iedereen een dergelijke ervaring heeft gehad en meegemaakt al zal dit misschien niet zo zeer meer in de herinnering liggen. Er is m.i. meer “tussen hemel en aarde” dan menigeen beseft en juist sommige mensen zijn daar gevoelig voor en voelen en weten dat het echt zo is. Zo ben ik er heilig van overtuigt dat er goede en kwade machten zijn en heb ik dat ooit zelf kunnen ondervinden en dat als je zwak van geest bent deze machten je totaal kunnen kapotmaken. Zo een 30 jaar geleden heb ik het zelf kunnen ervaren en ik wil niet in details erover uitweiden om personen niet te kwetsen maar heb ik ervaringen meegemaakt die gewoon in een film van poltergeist niet zouden misstaan. Er waren destijds heel ernstige problemen met familieleden in psychische zin en op een avond kom ik thuis en had weer eens een robbertje gevochten met de z.g. “hulpverleners” in de psychiatrische zorg in woordelijke zin omdat er van alles mis ging. Ik ga naar bed en tot mijn grote verbazing begint het bed waar ik op lig te schudden als een gek ( ja die is leipelowietje is ECHT gek zul je nu zeggen) maar het is gewoon de waarheid en toen ervaarde ik de “aanwezigheid” van “iets” wat zich aan mij manifesteerde en me wilde belagen en zelfs nu ik dit type voel ik de koude rillingen over mijn rug lopen als weleer net alsof diezelfde krachten meekijken wat ik aan het schrijven ben en wordt het iizig koud opeens maar toch type ik door omdat “ze”weten dat ik “te sterk van geest ben” ze en ze niet toe te laten net zoals dat 30 jaar geleden gebeurde. Ze kunnen je niet bereiken als je je sterk opstelt en dat ben ik . Op een avond zat ik voor de t.v. alleen thuis met de poes op schoot en opeens kijkt dat beest me met een doordringende blik aan en je gelooft het of niet kwamen er heel vreemde onverstaanbare klanken ( diep en zwaar) uit zijn keel en was het ook hetzelfde dat de kamer opeens ijzig koud werd net zoals net het geval was terwijl ik dit type terwijl de verwarming toch gewoon aanstaat.Ik kan en wil verder niet uitweiden wat er toen zich allemaal heeft afgespeeld in de privesfeer maar was heel heftig en dan vooral toe naar de psychiatrische hulpverlening toe wat echt een “rampzootje” is Ooit wilde ik een boek schrijven over deze sector en dat die psychiaters soms nog gekker zijn als de patiënten zelf in dat hulpverleningsgebeuren er zoveel dingen niet goed gaan en fout. Het boek zou heten “Morgen gezond weer op” en dat was nl.wat altijd bij mijn geliefde huisdokter zei op zijn antwoordapparaat waarmee hij m.i. wilde aangeven dat het al heel moeilijk is/was gezond te blijven in de huidige structuur die “geestelijke hulpverlening” heet. Doelbewust wil ik op dit weblog niet over persoonlijke ervaringen spreken om anderen niet te kwetsen en “misschien” kom ik later nog eens aan een boek toe die schrijnend zal aangeven de tekortkomingen die er heersen in dat hele psychiatrische “hulpverleningsapparaat” waar ik aan de “zijlijn” mee te maken heb gehad. Genoeg nu over die hulpverlening. Ik ben ervan overtuigt dat we in een stoffelijk lichaam zitten om te leren en dat b.v. het “uittreden”dient om ook tot een dieper spiritueel inzicht te komen en dat we geen angst voor de dood hoeven te hebben en dat doodgaan eigenlijk alleen een soort overgang is naar een volgend leven waarin we veel dierbaren ( ook mijn sasza de hond) weer terug zullen zien.
.
Bladzijde 37.

Het is gewoon fijn om nu al in dit leven te weten dat je straks je overleden dierbaren weer terug gaat zien toch? Weet je, ik zit maar achter die computer en te pennen en te pennen en mijn gevoelens en gedachten neer te schrijven en aan de ene kant lucht het op en aan de andere kant is het ook weer een geestelijke belasting en zit me soms wel eens af te vragen waarom ik dit allemaal in godsnaam doe en waarom ik b.v. op het internet bezig ben de Amsterdammers te proberen een beetje “wakker” te schudden met die “A…………. ” en een beetje meer politiek bewust te worden. Is het omdat ik in “geschonken tijd” leef en ik nog zoveel dingen wil vertellen en veranderen ? Is het soms het strelen van mijn eigen image dus het inderdaad ikke, ikke, ikke of zit er meer achter ? Ik weet het bij god niet net zomin als de chirurgen en professoren van het ziekenhuis het zullen kunnen begrijpen dat ik een “medisch wonder” ben in feite en gewoon weiger dood te gaan terwijl ieder ander allang de pijp aan maarten zou hebben gegeven na al die zware operaties, stuk darm eruit, 2/3 deel van de lever eruit, deel van de linkerlong en toch blijf ik maar leven en is, denk ik zelf dan maar, omdat ik “iets” in werking heb gesteld de ziekte te stoppen en/of te vertragen en is eigenlijk heel bizar. Is het “wilskracht” of is het putten uit de onvermoede krachten van ons brein de hersenen waar we slechts een klein deel maar van benutten. Dat gelul altijd van : “Hij/zij heeft zo “gevochten” tegen zijn ziekte maar heeft het onderspit moeten delven” zoals ik zovaak lees in rouwadvertenties is m.i. gewoon pure bullshit.
Doodgaan hoort bij het leven net zoals je geboren wordt en ergens denk ik dat alles al is voorbestemd en dat we aan de loop der dingen toch niets kunnen veranderen. Ons leven is net een filmrol die afgedraaid wordt en is het al een wonder dat ik al 62 jaar door de wereld kan lopen en is het in feite toch onbegrijpelijk dat mensen meer als honderd jaar soms kunnen worden als je nagaat welke gevaren er allemaal op de loer liggen met ziekte,s, verkeer en noem maar op. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik in ieder geval weer 62 ben geworden en elke keer zeg ik weer op mijn verjaardag: Zo, er komt op mijn grafsteen 62 jaar te staan in ieder geval maar dat is natuurlijk maar mooi af te wachten want denkelijk zullen mijn verwanten me het liefst zo gauw mogelijk door een schoorsteen willen zien vervliegen en is eigenlijk maar het beste ook. Meestal wordt zo graf toch na 10 jaar “geruimd” met een mooi woord en komt er zo een shovel je botten en wat er over is collectief opscheppen en kom je uiteindelijk in een grote gezamenlijke knekelput terecht. Nog onlangs las ik een walgelijk artikel over zo een nabestaande die op ene kerkhof zo een “ruiming” heeft kunnen aanschouwen en was de plek alleen maar afgezet met wat stukgewaaid plastic en zag de man allemaal menselijke resten nog liggen en botten met het vlees er nog aan en de haren nog op de deels verweerde schedels. Ja het klinkt walgelijk wat ik schrijf maar is WEL de realiteit en dan kies ik toch maar voor een verbrandingsoven al is het wel vreemd dat je dan zo binnen een paar dagen helemaal van de wereld kunt zijn. Dus nu type ik dit op de computer maar kan over een uur een fataal hartinfarct krijgen en belt mijn vrouw uitvaartonderneming Ode (en kijkt u maar eens op internet wat voor idealistische uitvaartonderneming dat is) http://www.ode-uitvaartbegeleiding.nl en wordt ik tijdelijk opgebaard en wordt ik door mijn vrouw en de kinderen en schoonmoeder netjes weggebracht.Ik weet dan zeker dat ik niet in handen kom van zo een onpersoonlijke uitvaartonderneming waar alleen maar van die uitgestreken smoelen dan staan van mensen die ik nooit gekend heb en dan nog misschien keurig zo een walgelijk buiginkje van eerbetoon voor me gaan maken Mijn wens dat is er verder niemand bij is maar had dit al eens eerder gezegd aan het begin van dit weblog.

(* VOETNOOT: Dit “boekje” is geschreven in 2005/2006 en ook een zwaar herseninfarct gehad begin Januari 2007 en heeft me ook kunnen kisten en zijn mijn vrouw en schoonmoeder waar ik het over heb inmiddels ook al in de hemel)
.
Bladzijde 38

Terugkomende op wat ik aan het vertellen was dus: Het is toch eigenlijk heel vreemd dat iemand waar je dan mee aan het praten bent en dagelijks ziet een paar dagen later helemaal weg is, foetsie, niks meer van over en soms in het ergste geval ergens in een pot staat ofwel urn. Vaak denk ik daar aan en dan besef ik hoe blij ik eigenlijk mag zijn dat ik elke morgen weer kan opstaan en van het leven genieten . Ook moet ik vaak denken aan de mensen die al voortijdig uit het leven zijn gerukt als b.v. Eddy een vriend en een moordgooser die altijd in het Beatrixpark te vinden was met zijn dobberman pincher en zaten we vaak met een groepje s,middags wat te keuvelen en te kletsen terwijl de honden aan het spelen waren .Was een ex-voetballer en een hele lieve jongen en misschien weet u wel waar ik het over heb . Woonde in de Pijp en maakte in 2002 opmerkingen dat een stel van die a-sociale rotjochies een parkeerplek ten onrechte bezet hielden en heeft het laffe tuig hem met een staaf ijzer afgetuigd en doodgestoken. http://www.nu.nl/…/zes-jaar-cel-voor-doodsteken-oud-profvoe… Is dan zo onwerkelijk als je een week later weer in het park bent en dan beseft dat hij op dat moment in een kist ligt onder de grond niet ver van zijn geliefde Beatrixpark op de begraafplaats aan de Amstel. Die tyfusjochies lopen inmiddels denk ik al lang weer vrij rond met dat achterlijke rechtsysteem wat we hebben in Nederland helaas… Zo onwezenlijk en onrechtvaardig, Ook b.v. mijn jeugdvriend Appie die al jong op 37 jarige leeftijd is overleden aan een hartinfarct en werd begraven op de begraafplaats daar bij Sloterdijk en de naam weet ik niet meer. Ik weet nog wel dat ik WEL op de begrafenisdag naar dat kerkhof ben gereden maar dat ik het niet kon opbrengen opeens ook de begrafenis bij te wonen en ben buiten het kerkhof weer teruggereden naar huis omdat ik wist dat ik de aanblik van die kist die in de grond zou zakken niet zou kunnen aanzien. Appie en ik woonden boven elkaar. Hij 1 hoog en ik 3 hoog en vroeger in onze jeugd als kleine jochies speelden we dan cowboytje en had Appie complete legers en poppetjes met paarden, cowboymannetjes, indiaantjes en vermaakten we ons met hele veldslagen op saaie zondagmiddagen en gingen we later toen we wat ouder waren geworden veel samen op pad en op de fiets naar jeugdherbergen in Soest of kamperen bij Hilversum en op de fiets naar Zandvoort en de bloembollen. Ja dat is nu niet meer voor te stellen. De jeugd is liever lui dan moe. Kan me nog een keer herinneren dat we op de fiets naar Zandvoort gingen en had je onderweg tussen Halfweg en Haarlem een speeltuin en dat in feite een grote boerderij met daaraan gekoppeld een speeltuin. Op die speeltuin stond ook zo een ton en daar kon je in gaan zitten met in het midden een stuur en als je dan aan dat stuur ging draaien tolde dat ding rond maar ja dat hadden we beter niet kunnen doen want we waren kort erna doodziek en misselijk en moesten nog een eind fietsen n.b. Zijn allemaal dingen die weer opkomen. Later toen we wat ouder werden en de leeftijd hadden voor een brommertje gingen we op meiden versiertocht en al gauw had de hele groep jongens een brommer en waren we meestal met een behoorlijke groep + dat ene meisje Jopie die zo graag een jongen had willen zijn en ook een brommer had. In die tijd ontmoette ik ook mijn vrouw en ze was net 14 en ik net 16 dus kun je nagaan hoe lang ik haar al ken. Zie haar nu nog wel 4 x per week voor een koppie thee s.middags maar dat is het dan wel zo een beetje . We hebben sinds 1989 een latrelatie en bevalt ons prima. Het is een mooi boek maar ik heb het uit ( grapje) Ach als je elkaar al zolang kent hoor je een beetje “bij elkaar” dus waarom scheiden en geeft alleen maar rompslomp. Heel in het begin hadden we immers ook “verkering twee en half jaar” en ging het “uit” en zijn we toch daarna weer met elkaar getrouwd toen ik 23 jaar was en we kunnen niet aan de gang blijven toch ? Zit nu even te denken aan een mail die ik kreeg van een lezeres dat ze er soms geen touw meer aan vast kan knopen als ze mijn boekje leest en dat ik zomaar van het ene onderwerp op het andere spring maar het zij dan maar zo lieve lezeres en dat is inherent en het chaotische verschijnsel leipelowietje en moet je maar aan wennen. Het waarom van het maken van dit boekje ben ik nog steeds niet achter en toch is het misschien het idee “iets tastbaars” achter te laten zoals ik al eerder heb gezegd en wordt misschien dit verhaal “ergens” uitgeprint en/of opgeslagen op een computer en/of op een floppy om dan uiteindelijk na verloop helemaal te verdwijnen omdat zo een flop, computer e.d. uiteindelijk in de kringloop van de vuilverbrandingsoven zal terechtkomen`en zo hoort het ook. Wij leven immers gemeten naar het bestaan van de aarde slechts in een miljoenste deel van een speldenprik in de tijd en zijn immers schier onbelangrijk . Ik had het over de mensen die voortijdig al geen kansen krijgen en denk dan ook b.v. aan die jongen van een jaar of 18 die in de oude Weesperstraat ( toen die nog bestond) voor mijn ogen werd overreden door een grote vrachtwagen volgeladen met ijzer en de banden zijn borstkast vermorzelden. De jongen was loopjongen en die had je toen nog met zo een grote transportfiets en moest dan gebakjes wegbrengen en was onder de vrachtwagen gegleden. Nog hoor ik dat gekerm van hem Het is me nog zo in het geheugen gegrift en zie ik nog die transportfiets daar liggen en die jongen zo onder die wielen en de gebaksdoos en de gebakjes over de straat verspreid en hoor hem alleen maar roepen: “Mijn gebakjes, mijn gebakjes” terwijl het bloed zijn mond uitgutste en hij zelfs in zijn doodstrijd alleen maar aan de gebakjes kon denken die zijn verantwoordelijkheid waren. Vreemd eigenlijk. De jongen heeft het niet gehaald. Ook weet ik nog dat er een vriendje van me op de lagere school was verdronken in een sluis en dat de leraar dat moest mededelen en denkelijk hebben wel meer mensen zoiets ervaren wat voor een impact dat heeft en zo onwerkelijk en onwezenlijk dat zo een joch dan nooit meer in de klas terugkomt. Zo zal elk mens wel zijn herinneringen hebben en er soms aan terugdenken. Weet nog goed dat als we aan het voetballen waren op het Jonas Daniel Meijerplein de bal wel eens de gracht inrolde en hebben we meegemaakt dat we verderop ook een bal dachten te zien drijven. Wat we ook probeerden de bal naar de kant te gooien of wat dan ook, het lukte niet, totdat we even later zagen dat het een mens was die als het waren als een dobber rechtop in het water dreef. Bleek een oudje te zijn die wellicht expresse het water was ingesprongen want vlakbij was het bejaardenhuis “De Roeterstraat” waar oudjes indertijd op van die hele grote slaapzalen moesten slapen. Meerdere malen heeft zo een oudere zich het leven benomen en was dan ook meestal in de kerstperiode. Diezelfde Roeterstraat woont nu Ramses Shaffey zijn laatste dagen te verslijten maar is de verzorging in de loop der jaren een stuk verbeterd natuurlijk. Hoewel ik niet bang ben voor de dood omdat ik zeker weet dat dat niet het einde is heb ik toch wel een vreemd soort hang naar de dood en zijn mystiek en mijn oude opoe uit Drente had dat ook. Zal wel in de familie zitten en kan ook wel eens extreme vormen aannemen. Ja, ik spring van de hak op de tak en is ook wel gezellig toch? Niemand hoeft tenslotte dit boekje te lezen en je krijgt geen boete als je het niet doet dus pen ik nog maar even door met die flauwekul al kan ik natuurlijk niet eeuwig doorgaan en zal er binnenkort toch een einde aan gebreid moeten worden want stel je voor dat iemand de GGD gaat waarschuwen over zo een gek die dag in dag uit maar allemaal onzin zit te verkopen op zo een computer dan komen ze me misschien ophalen de mannen met de lange jassen en omdat ik nogal een weerbarstig type ben zal dat dan wel eindigen in zo dwangbuis en ik wil me nog wel comfortabel blijven bewegen natuurlijk. Maar goed alle gekheid op een stokje
Weet je wat leuk is ? Ik kreeg van een van de lezeressen een paar foto,s doorgemaild waarop duidelijk orbs te zien zijn en ik heb eerder aangehaald een site t.w. http://geneotsa.nl/wat%20zijn%20orbsen%20of%20lichtbollen.h… en daarop stond het verschijnsel “orbs” vermeld en dat zijn “bollen” die op foto,s voorkomen en onverklaarbaar zijn en worden uitgelegd op die site als energiebronnen of wezens ( overleden dierbaren ?) Deze foto,s heb ik verwerkt in een mail en aan enkele kennissen toegestuurd en tot mijn grote verbazing kreeg ik k, nadat ik wat mails met die foto,s had doorgestuurd ook weer opnieuw van 2 mensen foto,s doorgestuurd waarop deze merkwaardige orbs staan en als u het fijne wilt weten verder ervan gaat u maar eens naar https://www.google.nl/search… of vul maar eens in op Google : wat is een orb en komt u op sites die u meer kunnen vertellen en foto,s laten zien van dit merkwaardige verschijnsel en ook op http://www.spiritlijn.com/orb.htm kun je zien dat er gesuggereerd wordt dat het “zielen” van overledenen zijn wat me ook weer te ver gaat ,maar een vreemd verschijnsel is en blijft het, en de hele wereld zit vol met mystiek en mysterie en we ondanks dat we al zoveel kunnen en weten er een heleboel zaken zijn die vooralsnog duister zullen blijven en zullen het meestal maar gissingen zijn en kunnen een hele hoop dingen niet wetenschappelijk onderbouwd worden hoezeer allerlei instanties dan ook willen doen voorkomen dat zij “het ei van colombus” hebben uitgevonden en ook is er met met het verschijnsel ”broeikaseffect” met geen echte mogelijkheid te voorspellen wat zich de komende decennia gaat afspelen in de afbraak van de aarde en zijn levensvormen en dat het momenteel in een zeer rap tempo gaat dat kan een normaal mens nog wel zien en daar hoef je echt niet gestudeerd voor te zijn of wetenschapper te zijn. Heb al eerder gezegd dat de mens de laatste 50 jaar meer kwaad aan de wereld, milieu heeft gedaan als in de afgelopen 10.000 jaar en dat de zelfvernietiging nu als een sneltrein verlopen zal en steeds harder en harder als een “sneeuwbaleffect” en was er slechts een “katalysator” nodig de boel in beweging te brengen en het ecologisch evenwicht zodanig te verstoren dat er jammer genoeg geen weg meer terug is nu en we met zijn allen zullen afstevenen op een enorme catastrofe en de mensen zichzelf zullen gaan verstikken omdat wij niet zoals de natuur de mogelijkheid hebben ons aan veranderende omstandigheden aan te passen. Het is eigenlijk niet voor te stellen wat er zich dan gaat afspelen op de wereld als straks de effecten van het broeikaseffect erger gaan worden en de aarde langzaam maar zeker verschroeit in gebieden waar het vroeger een en al natuur was en nu al is te merken b.v. dat het “warme” gebied steeds verder “omhoogkruipt” en wij langzaam maar zeker steeds warmer worden zodat men zelfs in Nederland er toe is overgegaan om druiven te gaan telen wat al aangeeft dat de natuur flink aan het veranderen is en een ieder kan op straat aanschouwen dat de algen zich zo langzamerhand overal gaat vastzetten op stenen, tuinen en komt omdat er gewoon geen echt koude vorst-vorstperiodes er meer zijn.
,
Het is nu ik dit schrijf de avond voor 1e kerstdag 2006 en denk ik zelf een mooi moment “boekje” af te gaan sluiten en nog enkele gedichten te vermelden die ooit door iemand gemaakt zijn;
.
Bladzijde 39
.
Hoera Ik zie de nieuwe wereld in al haar ochtendgloren
Ik voel de zon op mijn gezicht en ben als nieuw herboren
Ik steek mijn hoofd door ‘t vensterraam
En schreeuw de mensen na: Lieve mensen, ‘k ben zo blij Hoera, dat ik besta!
.
Sporen van een kind

Jij hebt de wereld in je hand
Jij kunt het beter maken
Niet als de mensen aan de andere kant
Die hun ruzie en oorlog niet staken
Jij draagt de liefde in je hart
JIJ kunt mij laten leven
En met een teken van een hand
Kun jij het verder geven
Jij kunt bouwen aan een toekomst
Zodat over honderd jaren
Onze mensheid nog bestaat
Jij kunt de aarde sparen
Net als wij samen op het strand
Waar ik ook ga, waar ik ook sta
Je ziet MIJN stappen in het zand
En JIJ laat ook je sporen na
Blijf lopen, draag de wereld mee
Laat je stem maar horen
Zodat over honderd jaar misschien
Men nog loopt in jouw sporen…
.
In een hoekje

In een hoekje van de wereld zit een hele kleine meid
Vastgeklonken aan haar dromen
Vast in de vergetelheid In dat hoekje van de wereld
Staart ze zich voortdurend blind
Blind op al haar mooie dromen
Zie haar dat vergeten kind In een hoekje van de wereld
Zittend naast een zwarte boom
Met de dood als enig handvat
Leven is een toekomstdroom
In een hoekje van de wereld
Ach, dat hoekje is zo klein
Kan ze letterlijk niet groeien
Wanneer zal ze groter zijn?
In dat hoekje van de wereld
Hoopt een kind dat jij haar ziet
Maar de wanhoop is dit kleintje
Vastgeketend aan verdriet
In een hoekje van de wereld
Waar geen vlinder zich ontpopt
Kan een meisje niet meer groeien
De angst heeft haar diep weggestopt.
.
Mijn wensen zijn:
Dat je vrede en rust mag vinden in een wereld die je niet altijd zult begrijpen.
Dat de pijn die je hebt gekend en de conflicten die je hebt ondergaan je kracht mogen geven om elke nieuwe situatie in je leven met moed en optimisme in de ogen te kunnen kijken. Altijd wetend dat er mensen zijn die liefhebbend en begripvol zijn, wanneer je je op het allereenzaamst voelt. kortDat je mag ontdekken dat er genoeg goedheid in anderen zit om te geloven in een wereld van vrede. Dat een vriendelijk woord, een helende aanraking, een warme glimlach jou elke dag van je leven zal raken en dat jij deze geschenken net zo door zal geven als jij ze hebt ontvangen. Herinner de warmte van de zon als de storm oneindig lijkt. Leer díegene liefde die alleen maar haat kennen en laat deze liefde jou omhelzen als je de wereld instapt. Dat de lessen van diegene die jij bewondert een deel van jou worden, zodat jij er ten allen tijden een beroep op kunt doen. Onthoud dat het leven van diegenen die jij hebt aangeraakt en diegenen die jouw leven hebben aangeraakt altijd een deel van jou zijn, zelfs al waren de ontmoetingen minder dan jij had gewild. De inhoud van deze ontmoetingen zijn belangrijker dan de hoeveelheid of de vorm. Dat je niet betrokken raakt bij materiële zaken, maar dat je in plaats daarvan de onmetelijke waarde van de goedheid in je hart koestert. Vind elke dag tijd om de schoonheid en de liefde in de wereld om je heen te zien. Realiseer je dat elke persoon onbegrensde mogelijkheden heeft, maar dat iedereen anders is op zijn/haar eigen manier. Wat jij voelt als een gebrek in jouw aandacht voor anderen, zal in andere ogenblikken worden gecompenseerd, zonder dat je het misschien zelf beseft. Wat jij voelt als een gebrek uit het verleden, zal één van jouw krachten worden in de toekomst. Dat je je toekomst zult zien als eentje gevuld met beloftes en mogelijkheden. Leer alles te zien als een waardevolle belevenis. Dat je innerlijke kracht mag vinden om je eigenwaarde vast te zetten in jezelf en niet afhankelijk te zijn van andermans oordeel of prestaties. Maar bovenal: Dat je je altijd geliefd zult voelen door jezelf én anderen en dat je anderen ook lief hebt om de waardevolle persoon die zij in wezen zijn
.
Vergeet mij niet
.
Ik hoop dat je me niet vergeet
Maar ik vind het niet erg
Als je over een tijdje mijn naam niet meer weet

https://www.youtube.com/watch?v=fyTvY_7ws30

Advertenties

Over voorziener

Ben 73 jaar inmiddels en heb interesse in de politiek en hoe wij met zijn allen leven op deze wereld van nog 13.000 km doorsnede en we elkaar bevechten meestal om dat rotgeloof
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

snap er de ballen van en heb een herseninfarct gehad in 2007 maar wou graag mijn archief terug van 2012 en niemand kan dat waarmaken

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s