Het is onze eigen schuld zeggen?

De kop in het zand steken struisvogel is ook een oplossing maar ook de “waarheid” benoemen moet ook mogelijk zijn en onderstaand zag ik dit op internet staan en oordeel zelf of het onzin is wat er geschreven is

.

Jihad: “Alles is de schuld van het Westen!”

Screenshot_4

Duizenden illegalen steken illegaal te voet de grens naar Slovenië over. 

(Door: Lars Hedegaard – Vertaling: E.J. Bron)

Zo was het niet bedoeld. In 1995 ondertekende een serie EU-lidstaten het Verdrag van Schengen, dat sinds 1999 bestanddeel is van het Europees recht. De regeringen die ondertekenden, beloofden dat zij hun binnengrenzen zouden opheffen, daartegenover beloofden de EU-autoriteiten Europa´s buitengrenzen te controleren. Daarna echter faalden de EU-autoriteiten op spectaculaire wijze en verzuimden het hun deel van het akkoord na te komen, terwijl ze nog steeds van de Schengen-landen eisten hun grenzen open te houden. Wat er is gebeurd, is zo klaar als een klontje: de EU heeft haar spullen ingepakt, is vertrokken en heeft de bevolking aan zichzelf overgelaten.

Helaas heeft de politiek voor het exacte tegendeel gezorgd van hetgeen ze had beweerd naar te streven. In plaats van tolerantie zien we nu splijting en onoverkomelijke vijandigheid tussen culturen en etniciteiten, die vaak niets anders met elkaar gemeen hebben dan de wens om zoveel mogelijk uit de openbare kassen te persen als ze maar kunnen. In plaats van “integratie” zien de Europeanen afgrenzing, laagdrempelige oorlogsvoering, terrorisme, No-Go-Areas, verkrachtingsgolven, moord en chaos.

Het kan de regeringen, parlementsmeerderheden en de sterren op de universiteiten, in de media en op de veldherenheuvel van de cultuur onmogelijk ontgaan zijn dat hun grandioze multiculturele, islamofiele spel niet het resultaat heeft opgeleverd dat zij aan het argeloze publiek hadden beloofd: desondanks beweren de meesten van hen tot op de dag van vandaag dat de ongebreidelde immigratie uit de islamitische wereld en Afrika een onbetwistbare zegen voor Europa zou zijn.

Weliswaar hebben enkele notabelen in het kader van deze zogenaamde “vluchtelingencrisis” het draaiboek weggegooid en hun zorgen tot uitdrukking gebracht dat de immigratie buiten controle is geraakt; maar de Europese regeringen staan het nog steeds toe dat miljoenen zogenaamde vluchtelingen alle grenzen oversteken en zich vestigen waar het hen uitkomt. Volgens informatie van de met de bewaking van de EU-buitengrenzen belaste EU-instantie Frontex hebben tussen januari en november 2015 meer dan 1,5 miljoen illegalen de Europese grenzen overschreden.

Er is sprake van een steeds groter wordende kloof tussen het volk en zijn heersers. Op een conferentie, die onlangs werd georganiseerd door de Danish Free Press Society om de tiende verjaardag van de beroemde Mohammed-cartoons te vieren, merkte de Britse politieke analist Douglas Murray op dat de bevolking van de Europese landen op tientallen jaren van leugens en misleiding reageert door bij verkiezingen op die politieke partijen te stemmen die enkele jaren geleden nog als “racistisch” en “fascistisch” verguisd werden. Marine Le Pen is een sterke kandidaat voor de in 2017 in Frankrijk plaatsvindende presidentschap-verkiezingen.

De politieke aardbeving met de meeste gevolgen die in Europa plaatsvond, was echter wellicht de 180 graden ommekeer van de Deense sociaaldemocraten. Enkele jaren geleden waren ze nog onverbiddelijke voorstanders van de islamitische massa-immigratie en sloegen op iedereen in die het waagde te twijfelen aan de van de verbreiding van de islam uitgaande “culturele verrijking”.

Maar op 18 december schreef Henrik Sass Larsen, de voorzitter van de parlementsfractie van de Deense Sociaaldemocratische Partij:

“De massale immigratie en de op dit moment naar Europa en Denemarken komende vluchtelingenstroom zijn van een omvang die al spoedig zullen doen twijfelen aan de fundamentele voorwaarden waarop onze samenleving is gebaseerd . . . Volgens onze analyse zullen de zwaarwegende economische gevolgen, die het huidige aantal vluchtelingen en migranten met zich meebrengen, al binnen enkele jaren iedere handelingsspeelruimte bij de staatsfinanciën opvreten. De geschiedenis laat zien dat immigranten uit niet-westerse landen moeilijk in de arbeidsmarkt te integreren zijn; dat geldt ook voor de Syriërs die nu komen. Hoe meer, des te moeilijker, des te duurder . . . Uiteindelijk komt onze analyse tot de slotsom dat wij, gezien de vroegere ervaringen die we in onze samenleving hebben opgedaan met de integratie van niet-westerse personen, nu voor een sociale catastrofe staan als we voor tienduizenden moeten zorgen die naar onze samenleving gestuurd worden. Iedere kleine vooruitgang bij de integratie wordt teniet gedaan. … Daarom is onze conclusie helder: We zullen alles in het werk stellen om het aantal naar ons land komende niet-westerse vluchtelingen en immigranten te beperken. Daarom zijn we ver gegaan – veel verder dan we ooit hadden gedacht. … Dat doen we, omdat we onze verzorgingsstaat niet zullen opofferen in naam van het humanitarisme. Want de verzorgingsstaat . . . is het politieke project van de Sociaaldemocratische Partij. Hij is een samenleving, die op de principes van vrijheid, gelijkheid en solidariteit is opgebouwd. Massa-immigratie, zoals bijvoorbeeld in Zweden, zal onze verzorgingsstaat ondermijnen.”

Blijkbaar heeft de Deense Sociaaldemocratische Partij – de architect van het Denemarken zoals wij dit kennen – begrepen dat er een politiek kapitaal verdedigd dient te worden. Ze lijkt eindelijk begrepen te hebben dat ze, als ze haar verdwijnende aantal stemmen wil behouden, haar verworvenheden niet langer mag verkopen.

Als de Sociaaldemocratische Partij datgene wat ze zegt serieus bedoelt, dan zal dat – kun je speculeren – ook invloed op sociaaldemocratische en socialistische partijen in andere Europese landen hebben.

Echter – en ook daar heeft Douglas Murray op gewezen – westerlingen lijden onder het idee dat, om het even hoeveel Jihadisten, moordenaars en terroristen  ook mogen beweren dat hun daden gemotiveerd zouden zijn door hun liefde tot Allah, zij dit onmogelijk zo zouden kunnen bedoelen. Hier moeten andere “oorzaken aan ten grondslag” liggen, waarvan diegenen die het geweld plegen zich niet bewust zijn, die goed bedoelende westerlingen hen graag willen noemen: het oude westerse imperialisme, eeuwenlange vernedering, racisme, Israël, de kruistochten, armoede, buitensluiting, de Mohammed-cartoons enz. en vanzelfsprekend is dit allemaal de schuld van het Westen!

Zolang we in het Westen de moslims niet serieus nemen als ze zeggen dat ze een bloedige Jihad voeren, omdat het hun religieuze plicht zou zijn, zullen we de aanval op het Westen, die op dit moment aan de gang is, nooit terugslaan.

Het jongste voorbeeld voor de bovengenoemde houding vond vorige week plats, toen in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden een resolutie werd ingebracht – H. Res. 569 – die in een van de weinige landen waarin nog vrijheid van meningsuiting heerst de censuur wil invoeren. Deze resolutie voegt zich in het tienjarenplan van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC), dat ernaar streeft om wereldwijd welke vorm van kritiek op de islam dan ook te bestraffen.

Zolang de regerenden niet bereid zijn hun bevolkingen ervoor te beschermen overrompeld te worden door vreemdelingen, waarvan velen blijkbaar bereid zijn om hen schade toe te richten, zullen we waarschijnlijk blijven meemaken dat de autochtonen de bescherming in eigen handen nemen. Op 16 december bijvoorbeeld vond er in de kleine Nederlandse stad Geldermalsen een gewelddadig protest plaats toen de gemeentelijke autoriteiten probeerden achter de rug van de plaatselijke bevolking om een asielcentrum op te richten. Zonder twijfel werden de autoriteiten compleet verrast door het activisme.

Westelijke samenlevingen zijn gebaseerd op een onuitgesproken verdrag tussen de soeverein en het volk: de soeverein – de koning, de president, de regering – belooft de wet en de orde te handhaven, zijn volk tegen geweld en overvallen van buitenaf te beschermen en criminelen te arresteren en te bestraffen. Als tegenprestatie beloven de burgers de wet niet in eigen handen te nemen. Daaruit komt voort dat wanneer de staat het verzuimt om zijn deel van deze handelsdeal te doen, het recht – ja, zelfs de plicht – om zichzelf, het gezin, de buren en de gemeenschap te verdedigen weer bij de burgers komt te liggen.

In Zweden vond de afgelopen tijd een golf van branden in asielonderkomens plaats. Volgens de Deens-Zweedse website “Snaphanen” werden er de afgelopen zes maanden 40 incidenten geregistreerd, waarbij gebouwen, die dienden als onderkomen voor “asielzoekers”, op mysterieuze wijze zijn afgebrand – zonder dat daarbij persoonlijke slachtoffers vielen. Geen van de daders werd gevonden, niemand heeft de verantwoordelijkheid voor de daden opgeëist. Alles lijkt behoorlijk goed georganiseerd te zijn.

Zal het activisme van burgers Europa redden? Waarschijnlijk niet. Delen van het continent zjin al veel te ver afgedreven om nog gered te kunnen worden. Zweden is een bankroet land, zoals Ingrid Carlqvist in talrijke artikelen op Gatestone heeft uitgelegd. In Duitsland zou in het jaar 2020 sprake kunnen zijn van 20 miljoen moslims.

Waarschijnlijk zijn we over het punt heen waarop daadwerkelijk nog veranderingen door de politiek in de gebruikelijke zin bereikt kunnen worden, doodeenvoudig omdat de desbetreffende centrale machten te zwak zijn om hun wil aan het hele staatsgebied te kunnen opleggen. Dit zal het einde van het Europa zijn zoals wij het kenden, en mensen, die het niet kunnen verlaten of besluiten op hun post te blijven en te vechten, zullen helemaal op zichzelf zijn aangewezen – en zullen waarschijnlijk te maken krijgen met compleet nieuwe vormen van de sociale organisatie.

Ten eerste zal de verzorgingsstaat afscheid nemen. Krimpende bevolkingen zijn niet in staat om genoeg belasting op te brengen om massa´s immigranten te verzorgen, die zo weinig kwalificaties meebrengen dat ze praktisch niet aan een baan te helpen zijn of die niets aan de samenleving van de “ongelovigen” willen bijdragen.

Hoe zal het post-Europa eruit zien? Denk maar aan Noord-Ierland ten tijde van de problemen of aan het voormalige Joegoslavië tijdens de burgeroorlog in de jaren-90.

Als staten in elkaar zakken, is veiligheid de eerste zorg van de mensen. Wie kan en zal mijn gezin en mij beschermen?

Lange tijd sprak men in Europa van “parallelsamenlevingen” – waar de staat ophoudt als uniform publiekrechtelijk lichaam te fungeren – die door de culturele, religieuze en politiek-juridische scheiding van niet-moslims en moslims in niet te verenigen en tegenstrijdige enclaves ontstaan.

Onder Deense demografen schijnt zich steeds meer het besef te verbreiden dat immigranten uit de Derde Wereld en hun nakomelingen, met of zonder staatsburgerschap, voor het eind van de eeuw de meerderheid zullen vormen. Een groot deel van deze Derde Wereldbevolking zal islamitisch zijn, en al lang voor het midden van de eeuw zal het aantal moslims in Denemarken groot genoeg zijn om de bevolkingssamenstelling en het karakter van het hele land onomkeerbaar te veranderen.

Zal de niet-integratie van de moslims zorgen voor het einde van de seculiere staat zoals wij die kennen? Waarschijnlijk. Religie – of nauwkeuriger gezegd: de islamitische ideologie die geen scheiding kent tussen religie en politiek – wordt onder steeds meer Deense moslims beschouw als het constituerende principe. Met het oog op de steeds sterker wordende islamitische instellingen zal de sharia-rechtbank als georganiseerd principe van de islamitische parallelsamenlevingen noodzakelijkerwijs steeds machtiger worden.

Hoe zal de oude Deense – en nominaal christelijke – bevolking op deze verandering reageren? Dat zal er grotendeels van afhangen welk georganiseerd principe het karakter van de Deense parallelsamenlevingen zal bepalen. Hierbij komen twee mogelijkheden naar voren: “Denendom” en “Christendom”. Het “Denendom” zou waarschijnlijk een samenleving met zich meebrengen die is gebaseerd op een nationalistische of etnische mythe, terwijl het “Christendom” etnisch meer omvattend zou zijn en de nadruk zou leggen op de joods-christelijke en humanistische wortels.

In ieder geval is het heel moeilijk om te zien hoe de seculiere staat kan overleven, omdat het de parallelsamenlevingen niet zal worden toegestaan om zichzelf te definiëren of over hun politieke systemen en de wijze van regering te beslissen. Ze zullen constant gedwongen zijn om te laveren, als reactie op de doelen op de lange termijn en huidige handelingen van “de ander” – zoals we bijvoorbeeld in Bosnië, Kosovo, Libanon, Noord-Ierland en de Baskische provincies hebben gezien.

Onder deze omstandigheden zal het moderne systeem van de soevereine territoriale staat waarschijnlijk instorten. We kunnen slechts gissen wat er in zijn plaats zal komen.

Bron:
http://de.gatestoneinstitute.org
Vertaling: Stefan Frank

Bron oorspronkelijk artikel:
www.gatestoneinstitute.org
Auteur: Lars Hedegaard

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron

.

Over voorziener

Ben 73 jaar inmiddels en heb interesse in de politiek en hoe wij met zijn allen leven op deze wereld van nog 13.000 km doorsnede en we elkaar bevechten meestal om dat rotgeloof
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

snap er de ballen van en heb een herseninfarct gehad in 2007 maar wou graag mijn archief terug van 2012 en niemand kan dat waarmaken

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s