Effe over Donald

DIT BETEKENT DAT ZE TOEGEVEN DAT AMERIKA ER EEN ZOOITJE VAN GEMAAKT HEBBEN. NU EUROPA NOG WAT DIE HEBBEN NIET AAN DE KANT GESTAAN, HEBBEN OOK BLOED AAN DE HANDEN.

Donald Trump heeft een ‘nieuw tijdperk van vrede’ beloofd. Hij zei dat Amerika niet langer zal proberen andere overheden omver te werpen.
ninefornews.nl
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zonder woorden en klasse!!

Zonder woorden en klasse!

Voor de aftrap van Ajax – Groningen werd er in de Arena stilgestaan bij de vliegtuigcrash waarbij negentien spelers van Chapecoense omkwamen.
at5.nl
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Heerlijk avondje is gekomen

Hebben jullie al het liedje uit je hoofd geleerd wat je vanavond moet zingen voor onze lieve Sint?

Zie ook de gedichtjes voor de critici en racisten onder ons

http://politiek.tpo.nl/…/sinterklaasgedicht-voor-critici-s…/

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Ben je depressief of heb je angsten?

Goedemiddag het zonnetje schijnt en wat willen we nog meer?

ben je depressief ?

Daar is wat aan te doen

Op de website Omgaan met depressie vind je informatie die je kan helpen een depressie te herkennen, erover te praten en iemand met een depressie te helpen.
omgaanmetdepressie.nl
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Ik ga maffe en zie de laatste peiling!!

Hoi

Ga nog effe Monitor kijken over kindermishandeling en dan maffe en misschien maak ik weer zo een lekkere nacht als vannacht toen ik pas om half een (schande) mijn bed uitkroop en ben nog steeds een beetje grieperig

Nog effe bijgaande de laatste peilinggegevens en ik denk dat ik maar op de ouderenpartij ga stemmen straks want er blijft niet veel over toch?

Heb een goede nacht en geniet maar van elk moment en ik prijs me gelukkig dat ik in November 1943 geboren ben en in feite geen ECHTE oorlog heb meegemaakt tot op heden al vrees ik dat een Derde Wereldoorlog in kwestie van tijd is helaas

Alle tekenen wijzen er op en ook voorgaande grote oorlogen begonnen met tweespalt kweken tussen mensen en chaos

Nogmaals goede nacht

foto van Louis Hofman.
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het is vijf voor twaalf

vijf-voor-12

Stephen Hawking is onverwacht in een ziekenhuis in Rome opgenomen. De 74-jarige wetenschapper zou wel niet in levensgevaar zijn. Gisteren liet Hawking nog een onheilspellende brief publiceren. Daarin waarschuwt hij dat we staan voor het gevaarlijkste moment in de geschiedenis van…
stopdebankiers.com
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Alweer Zondag en tijd voor deel 3 dus…

computerlowietje

Hoi daar gaan we weer want het is weer Zondag en alweer het derde deel van mijn “boekje” en zie de voorgaande delen op de Zondagen hiervoor tw deel 1 op 20 November en deel 2 op 27 November

Bladzijde 11.
Vreemd, zo een weblog ofwel boek of wat dan ook en kan ik iedereen aanbevelen. Hoe meer het vordert hoe meer aardigheid ik erin ga krijgen en van elke bladzijde sla ik deze op op een floppy dus gaat geen woord in de vergetelheid en stop ik die t.z.t. als ik naar een “andere wereld” vertrek en de kanker mij de baas is geworden gewoon zo een floppy bij zo een overlijdenskaart en wie dan de moeite wilt nemen het te lezen leest het maar en wie niet dan maar niet en zo simpel ligt het in feite net zoals u misschien dit verhaal leest “als passant” of bekende en denkt: “Met die onzin van zo een mafkees ga ik mijn tijd niet voldoen” en gelijk heeft u. Niemand verplicht ik mijn verhaal te lezen en is wel zo makkelijk Wat ik hier neerpen is meer voor mezelf en voor mijn nabestaanden en in de hoop dat zij het ooit eens lezen als ik er niet meer ben. Er zijn zoveel dingen die onbesproken zijn en kan ik me best voorstellen dat zij er nu geen behoefte meer aan hebben maar vooruit laat ik het toch maar proberen en een beetje doorgaan met dat geraaskal zoals zij het zullen uitdrukken en voorzover ik ze ken dat ze zullen reageren. Maar vooruit, geen getreuzel en verder “ouwehoeren” dan maar en als ik zo naar het computerscherm kijk zie ik allemaal kleine zwarte letters op een witte achtergrond en staat de techniek echt voor niets en zie ik zelfs een rood streepje als ik iets fout intyp dus wat kan me gebeuren feitelijk ? Trauma,s !!!! Ja laten we het DAAR eens over hebben hoe een mens een trauma kan oplopen. Vroeger logeerde ik altijd bij een tante ( tante Hennie ) die boven een nachtclub woonde in Scheveningen. Die nachtclub was eigendom van mijn rijke oom die overal (ook in Amsterdam) nachtclubs bezat en tante Hennie werkte in zijn club en had daar boven een dienstwoning. De nachtclub was gelegen t/o het Kürhaus in Scheveningen waar hij ook een nachtclub bezat en ook in den Haag had hij 2 nachtclubs en dan nog afgezien de 3 nachtclubs in Amsterdam. Waar hadden we het over ??? O ja, tante Hennie dus. Was een lief mens en is helaas enkele jaren geleden overleden en heb ik tot haar dood regelmatig contact mee gehad en zaten we Zondags uren aan de telefoon te kletsen. Tante Hennie kon geen kinderen krijgen en is alleen gestorven uiteindelijk zonder man en zonder kinderen en ik was blij haar zo af en toe te kunnen bezoeken en wekelijks even op te bellen. Was een moedige vrouw die door reuma totaal op het laatst afhankelijk was van anderen en haar handen waren helemaal vervormd door de reuma en woonde ze in zo een “aanleunwoning” in Purmerend, Altijd was Tante Hennie opgewekt voor de telefoon en meermalen beurde ze me telefonisch op als ik het “niet meer zag zitten” na de ellende die ik later zou meemaken en waar ik nu even niet over wil praten en later aan de orde komt. Mijn god, wat heb ik toch bewondering voor de mensen die hun eigen kwaal kunnen “uitvlakken” om andere mensen te helpen en “misschien” schrijf ik ook daarom wel dit verhaal als steun voor de mensen die hetzelfde misschien meemaken en gemaakt hebben als ik. Maar goed weer even met de poten op de grond en waar waren we ? O ja, dus meermalen logeerde ik in haar goeie tijd (dus jaren voor die reuma en toestanden die ik net beschreef) bij tante Hennie soms enkele weken per jaar in de zomervakantie. Wat een weelde en genot was dat ook voor je fantasie als jochie van een jaar of 10. Het strand was op een steenworp afstand en in en van de zijvleugels van het Kürhaus hadden ze indertijd zo een immens grote zaal ingericht met een model-spoorbaan. Dat was werkelijk voor een kind natuurlijk het einde want de oppervlakte zal denk ik zo een 10 meter geweest zijn en de breedte zeker een 5 meter en aan de zijkant van het geheel zaten knopjes en kon je als kind wissels omzetten zodat de verschillende treintjes die erop reden je een andere koers kon laten rijden. Uiteraard zat er wel dermate beveiliging in dat de treintjes niet op elkaar konden botsen maar toch kon je dus als bezoeker de treinenloop beïnvloeden en was je daar uren mee bezig als het slecht weer was. Ook leuk was na een zomerse dag op het strand te gaan struinen en vooral in de avonduren en bij voorkeur als er een sterke Noorden of Zuidenwind over het strand blies. Het stuifzand waaide weg en de je kon her en der dan de verloren guldens en kwartjes gewoon zien liggen waarvan het zand was weggeblazen en als je het niet gelooft probeer het zelf maar eens na een zomerse dag. Overigens heb ik later toen ik een eigen stacaravan had in Bloemendaal aan Zee en vlak aan het strand dus zat, jaren zo een metaaldetector gehad en ging dan s,avonds met koptelefoon op over het strand lopen zoeken en je wil niet weten wat je allemaal aantreft. Heb zelfs een rolletje met guldens gevonden nog in papier verpakt en wellicht verloren door een van de koffiebezorgers van de strandtenten en verder ringen, horloges e.d. Was best een leuke hobby al heb ik het niet lang kunnen volhouden vanwege een “tennisarm” en heb ik het ding weer verkocht op den duur. Ook hier zit weer een leuk verhaal aan vast omdat ik hem in de via-via ( advertentieblad) had gezet te koop en werd gebeld door een man en die wilde hem wel kopen. Was me een beetje onduidelijk wat hij er feitelijk nu wel mee wilde en ging een beetje doorvragen en toen vertelde hij me dat hij een boer was uit Noord Holland ergens en dat uit zijn boerderij een kluis met geld was gepikt. Hij is toen naar een waarzegger gegaan en die wist hem te vertellen dat “ergens” op het land van hem die kluis begraven lag door de dieven en daarom wilde hij zo een detector hebben om die kluis proberen te lokaliseren. Ik had wel meelij met de man want zo een detector was toch nog wel prijzig en stelde hem voor dat als hij de detector kocht hij hem daarna gerust bij me terug kon brengen b.v. voor een fles jenever of zo en dat vond hij goed. Ik heb hem de detector verkocht en na enige tijd kwam hij terug met de detector en de fles jenever en had werkelijk het hele land belopen maar nergens was uiteraard een kluis of iets van dien aard in de grond te bespeuren. Onze lieve heer heeft vreemde kostgangers. Terug naar tante Hennie en de trauma,s . Ik logeerde dus geregeld bij tante Hennie en ook mijn nichtje kwam er veel en neefjes uit Schagen soms. Wij hadden er werkelijk een paradijs want vanuit de woning van tante Hennie kon je gewoon in de Nachtclub komen die uiteraard overdag gewoon gesloten was en was voor ons een ideale speelgelegenheid en heel wat “uitvoeringen” hebben we daar midden op de dansvloer voor het podium ( waar normaal het orkest zit) uitgevoerd voor een denkbeeldig publiek. Je moet je dan zo een nachtclub voorstellen zoals die s,avonds gebruikt werd met een dansvloer enkele bars, een podium waar de instrumenten nog staan van het orkest en daaromheen allemaal de tafeltjes en stoelen. Onze fantasie hebben we daar goed kunnen botvieren natuurlijk. Nu was er boven die nachtclub een chinees restaurant welke overdag ook gesloten was en pas zo tegen een uur of vier open ging en ook daar konden we gewoon toegang toe krijgen alsook de kleedkamers van de artiesten die uiteraard in zo een nachtclub normaliter optreden en hing er altijd een typische geur van de make-up artikelen die die artiesten gebruikten. Weer een verdieping erboven bevond zich de keuken van het Chinese restaurant en had je van die kleine liften van pak em beet een meter breed en die dienden om het klaargemaakte eten dan naar beneden te transporten naar het restaurant. Je kon met een knop gewoon de lift naar boven en naar beneden laten gaan en of laten stoppen en daar heb ik zo een beetje het tweede trauma in mijn leven beleeft en was de duik onder die platbodem vroeger mijn eerste. Had een neefje die enkele jaren ouder was als ik en de oudste was van een gezin van 7 kinderen en waarvan de moeder een zuster was van mijn moeder. Het gezin bestond uit 6 jongens en 1 meisje en Henk ( zo heet hij) was dus de oudste van het stel maar had dan ook streken over zich die echt een beetje tegen het sadistische neigden maar goed daar had je op die leeftijd geen benul van. Ik zal 9 geweest zijn en Henk 12. We konden best wel goed opschieten en speelden dan door het hele gebouw heen en dat was me echt wel een oppervlakte hoor en Tante Hennie vond alles goed mits we maar van de muziekinstrumenten afbleven van het orkest in de nachtclub die overdag er gewoon bleven staan want immers meenemen had geen zin en hadden ze een contract voor enkele weken en kwam er na verloop weer een ander orkest en andere artiesten en zo ging dat toen. Oke, we waren in het restaurant aan het spelen en we gingen een voor een in die etenslift zitten en dan naar een etage lager totdat Henk het lumineuze idee had de lift stil te zetten tussen 2 etage,s en daar zit je dan in zo een nauwe ruimte te roepen en kwam er verder geen sjoege en dan begint na enkele minuten de paniek wel toe te slaan en raken je spieren verstijfd in de kleine ruimte en heb ik voor het eerst kunnen ervaren hoe mensen aan een claustrofobie kunnen komen en heb ik echt op latere leeftijd nog wel eens rottige gevoelens ( en nog) in een lift gehad. Tja, was typisch Henk en hij heeft me wel na enige tijd weer die liftkoker uitgelaten en stond te bulderen van het lachen en ondanks dat hij een kop groter was hebben we wel even liggen rollebollen daarna en beloofde hij het nooit meer te doen. Henk was nu eenmaal een type apart. Zo wist ik, zoals ik al vertelde, gratis in Artis te komen via de uiteengebogen hekspijlen aan de achterkant van Artis en glipten we, als hij bij mij logeerde in Amsterdam, en dat kwam ook regelmatig voor, Artis in en hij was helemaal gek op die lange veren van die grote parkieten in het vogelhuis aan het begin bij de artisingang links, en dan nam hij voer mee en moest ik zo een vogel lokken die dan tegen het hek zich vastzette om het voer aan te pakken en kwam die gluiperd naast me staan stak snel zijn handen door de spijlen ( kon toen nog) en rukte een aantal van die prachtige veren uit de kont van zo een parkiet en was zo trots als een pauw later dan. Mijn vader nam hem onder handen later en achteraf was het natuurlijk schandalig dat ik aan dat soort praktijken heb meegewerkt maar je ziet dat gekte een beetje in de familie zit dus wat dat ook een soort leipehenkie zeg maar. Goed het geraaskal begint al aardige vormen aan te nemen merk en het van de hal op de tak springen ook en ik ben razend benieuwd feitelijk in hoeverre men het geduld heeft deze onzin te lezen allemaal maar misschien krijg ik dat in een later stadium nog wel eens te horen. Ach ja, Tante Hennie was een lief mens en hield op zijn tijd ook wel van een slokkie en de ome,s die ik in die tijd heb leren kennen waren niet te tellen. Maar tegen ons waren ze altijd heel gul en kregen we geld om naar het “spoorhuis” te gaan in het Kürhaus of om anderszins wat leuks te doen en had “ome” natuurlijk het rijk alleen met “tante Hennie”. Op een gegeven moment is ze “Ome Kees” tegengekomen en daar is ze nog heel wat jaren mee getrouwd geweest en was ECHT een heel gezellige kerel en hebben we een hoop lol mee beleeft als neefjes. Maar genoeg nu even over tante Hennie want ik dwaal helemaal af nu en moge zij in vrede rusten in de hemel
.
Bladzijde 12.
Mijn god, wat kan een mens ouwehoeren en zitten we alweer op blz. 12 zie ik nu en dan nog eens van die pagina,s allemaal achter elkaar geschreven dat je door de bomen het bos niet meer ziet maar ik zit er niet mee en hooguit u maar heb al eerder gezegd dat dat uw eigen keus is want niemand vraagt u dit verhaal verder te lezen en dat is nou juist het fijne van zo een weblog dat je lekker alles kan neerpennen en er niemand is die commentaar kan geven of aan je hoofd loopt te zeuren over dingen die je aan het vertellen bent. Ach ja die ome Kees die met tante Hennie later is getrouwd was zo een figuur die je kan vergelijken met vroeger die Lou van Burg ( quizmaster) op t.v. en ook wel een beetje een type a la Peter Knegjens. Was een type die ook echt van alles in zijn leven had gedaan maar uiteindelijk wel een heel goede functie heeft gekregen als manager bij een schoonmaakdienst die panden voor de overheid schoonmaakte.Ome Kees en tante Hennie waren stapelgek op elkaar maar als ze een slokkie op hadden begon het gedonder en meermalen is ome Kees s.nachts de deur uitgezet op de etage die ze hadden op de Zoutkeetsgracht en dan wist ome Kees wel weer een ladder te versieren ergens om met zijn dronken kop naar binnen te klauteren want de etage was op 1 hoog. Genoeg nu over tante Hennie nu. Mijn moeder kwam uit een gezin van 10 kinderen dus ik had nogal wat tante,s en ome,s en daarbij de nodige neefjes en nichtjes en meer van dat spul. Heb al eerder gezegd dat ik veel te maken had al heel jong met rijke mensen en in die kringen ben opgegroeid met o.a. juffrouw Kult en dat was de huishoudster van mijn andere tante en die was de derde in rij van de 10 kinderen uit Drente zoals ik eerder al vertelde en was dus getrouwd met ome Niek die schatrijk is geworden en 7 nachtclubs had en 2 hotels in Zandvoort waar ik nog een blauwe maandag heb gewerkt toen ik 16 jaar was. Mijn ome Niek zag er uit als een maffia figuur maar was echt de liefste man die ik ooit in mijn leven heb meegemaakt en uiterlijk was hij een keiharde zakenman maar hij keek zijn vrouw naar de ogen. Ik ben geboren op 18 november en hij op 19 november en men zegt wel eens dat sterrebeelden Schorpioen niet met elkaar overweg kunnen qua sterrenbeeld en ergens geloof ik daar wel in. Hij was stapelgek op me als baby en het lukte niet zelf kinderen te krijgen en omdat mijn moeder manisch depressief was en vaak instortte woonde ik vaak bij hen en heb er een heerlijke tijd beleeft en nu woon ik op een steenworp afstand van dezelfde plek waar ik heel veel tijd heb doorgebracht in mijn jeugd en heb nog films dat ik als jochie van 3 jaar in die tuin aan het spelen ben en voor de deur liep die ze op die 18 mm films hadden gemaakt Je kan dus gevoeglijk van me aannemen dat ik al heel jong goed heb kunnen zien en leren dat rijkdom maar betrekkelijk is en dat heeft me denk ik ook gevormd in mijn leven wie ik ben en zoals ik ben en wat het allerbelangrijkste is, is dat ik geen spijt heb van mijn leven en op mijn manier dan getracht heb een goede vader en man te zijn later al moet ik zeggen dat ik er een beetje op los heb geleefd in de jaren tot mijn 23e en ik mijn vrouw weer tegenkwam en ik ermee trouwde. Was mijn allereerste meisje en zij was toen 14 en ik 16 maar kom ik later wel op terug anders is er geen touw meer aan vast te knopen natuurlijk. Was dus een net en braaf jochie en waaide met alle winden mee en genoot van de geneugten van het leven en in tijden dat mijn moeder weer eens depressief was ( i.v.m. met haar manische depressiviteit) logeerde ik bij Tante Jikkie dus de zuster van mijn moeder en noemde haar ook mama en beschouwde haar dan ook als mijn moeder en ben kapot geweest van verdriet toen ze aan kanker overleed heel wat jaren geleden maar dat later. Mijn meisie dus: Het was een schatje indertijd en nog wel hoor en ik hou nog evenveel van haar als toen ze 14 was en al is ze nu 60 en ik 62 en al leven we dan al sinds 1989 apart hou ik nog steeds van haar en zie haar bijna elke dag nog, maar beperkt het contact zich slechts tot een kopje thee s.middags en dan nog maar 5 dagen in de week want die andere dagen verzorgt ze haar moeder van 87 jaar. Ja het kan raar gaan hoor. Hadden toen fanatiek “verkering” en ik was stapelgek op haar en gingen we op de brommer ( was dus net 16) overal naartoe en ging dan met haar mee wel eens met haar ouders die zo een bunker hadden gehuurd in Bloemendaal aan Zee en was tof man. Toen kon je nog ( heet Bunkerdorp) daar van die grote bunkers huren voor enkele weken .Als je door een tunneltje liep zat je zo op het strand. Het water en zo moest je halen bij een grote pomp op de binnenplaats en verder was er helemaal geen luxe, in die zin, voor mij wel, want overal eromheen had je van die leegstaande bunkers in de duinen, dus de “luxe” als je begrijpt wat ik bedoel was voor ons ruimschoots voorhanden. Haar vader had van die vreemde vogels op bezoek en pa was een bekende indertijd in Amsterdam en zal ik maar niet verder over uitweiden want gaat niemand verder aan. Ach ja, soms ging ik ook wel op mijn brommertje s,avonds even naar haar toe en dan laat weer naar huis en heb eens uren daar op de Haarlemmerweg zitten schuilen tijdens een urenlange stortbui onder een afdakje bij een begraafplaats en elke keer als ik er langs rij moet ik er weer aan denken. Het is net als je Haarlem zo een beetje uitrijdt vanuit de Amsterdamse Poort aan de rechterkant. Is volgens mij al eeuwenoud. In die tijd dat ik 16 was hadden we bijna allemaal een brommer en hadden we een grote ploeg kameraden en ze noemden ons toen nozems geloof ik ? Het mooiste was natuurlijk die brommers op te voeren dat hij harder reed als die van een ander en gezamenlijk hebben we heel wat tochten afgelegd en was een mooie tijd man als daar zo een groep aan kwam sjezen. Was ook al een kat-en-muis-spelletje met die “kip zonder eieren” zoals we de agenten toendertijd noemden en waren dan ook van die verschrikkelijke etterbakken dat wil je niet weten. Voorbeeld: We gingen wel eens naar Zaandam met zijn allen en dan met de brommer, meiden achterop en dat hele spul dan de Hemweg op naar de pont en zodra we de pont over waren weer met een noodgang richting Zaandam en ja hoor dan hadden die “kippen zonder eieren” zich netjes met hun motoren bij de pont verstopt en kwamen ons achterna sjezen en kon je een prent krijgen voor te hard rijden en als je je muil opentrok werd er een “wagentje” gebeld en werd de brommer in beslag genomen en de motor verder ontmanteld en de cilinderkop eraf gehaald omdat meestal het aantal cc van 50 was overschreden, In ieder geval zeer misselijk gedrag en eerder heb ik al gezegd wat er TOEN bij de politie werkte zo in een Duitse film kon optreden over de oorlog met die rotkoppen en die uniformen. Maar goed dat is inmiddels hersteld en zie ik duizendmaal liever die veel te dikke grietjes met dikke konten nu lopen zo breeduit met een holster en pistool om en die snotjochies die amper droog achter hun oren zijn en dan vinden ze het nog gek dat er geen “respect” meer is voor de politie. Het is zo raar altijd: het ene uiterste naar het andere uiterste en hoe dat komt kan ik niet verklaren. O ja nog even een anekdote over die “kippen zonder eieren”Jaren later, ik zat in de handel en had meestal wel veel geld op zak, wordt ik aangehouden op het Stadionplein door zo een zootje tezamen. Dus de douane staat er dan, de politie, technische dienst en weet ik wat al niet meer dus een drukte van belang. Ik werd naar de kant gedirigeerd en komt er zo een snotneus me vragen om mijn papieren en ik pak mijn portefeuille uit mijn zak en pakt die eikel zo maar uit mijn handen en loopt ermee naar zo een politiebusje en gaat binnen zitten achter een scherm. Nou dan moet je net leipelowietje hebben. Ik achter hem aan en gris die portefeuille weer uit zijn handen en vraag vriendelijk of hij niet een beetje gestoord in zijn hoofd was om zomaar een portefeuille uit mijn handen te grissen en ja toen had ik het gedaan natuurlijk. Ik vertelde die gek dat er een stapel bankbiljetten inzat ( overigens duidelijk te zien) en dat ik niet zomaar toesta dat wie dan ook met MIJN papieren rondloopt en dat hij inzage mag hebben en voor de rest er met zijn poten af moest blijven . Begon een heel verhaal af te steken of ik de politie niet vertrouw en zei tegen hem dat ik zelfs mijn schoonmoeder bij wijze van spreken niet vertrouw en hij met zijn poten van die portefeuille had af te blijven. Mijnheer kwaad natuurlijk maar wist verder ook niets te doen dan mopperen en smoesde wat met een collega en ja hoor, daar ging dat spul bezig en ik aan de zijkant minzaam staan te grijnzen dat ze steeds pissiger en pissiger werden en op het laatst lagen ze met 2 man onder de auto van alles te controleren of de auto wel in technisch goede staat was want ze wilden koste wat kost me wel “ergens” op pakken maar dat lukte dus niet en is zo een machtig gevoel dat je dan op een gegeven moment met zo een brede grijns kan wegrijden. Overigens waren ze niet allemaal zo hoor want er lopen natuurlijk ook wel “normale” rond die best aardig zijn. Waar waren we ? Bij ome Niek en tante Jikkie dus. Toen ik zo een beetje 16 was werd ik ik feitelijk wel het jaar daarna een onmogelijk ventje en heeft denk ik met de dood van mijn vader te maken waar ik eerder het over had. Is nogal een “impact” op die leeftijd natuurlijk en als je dan ook geen broers of zusters van gelijke leeftijd hebt en dan nog bovendien een manisch depressieve moeder wat op zich al een ramp is omdat dit enorm moeilijke mensen zijn om mee om te gaan en is het een wereld van 2 uitersten ofwel in continue een staat van opwinding gevolgd als bij donderslag een periode van zware depressiviteit wat altijd gek genoeg zomaar optreedt als draai je een knopje om van het licht en heb dit meer meegemaakt bij anderen. Goed ome Niek dus en achteraf heb ik spijt hoe ik de man zo teleurgesteld moet hebben want hij had echt het beste met me voor. Ik zou naar de hotelvakschool gaan in Den Haag vertelde hij me en zou dan later een baan krijgen in zijn bedrijf in een van de hotels die hij bezat maar ik was net mijn vader verloren en interesseerde me daar niet voor en had overal maling aan en verdomde het naar Den Haag te gaan ver van mijn vrienden en mijn meissie en gooide de kop in de wind. Steeds weer probeerde hij me over te halen en moest ik maar eens proberen in het Hotel in Zandvoort en kon meehelpen op een midgetgolfbaan behorend bij zijn hotel en keek zo op strand uit en ging elke dag met de trein naar Zandvoort en hielp ook nog een andere oom van me, ook een broer van mijn moeder, die deels de automatenhal/gokhal beheerde onder het hotel en in de avonduren er barkeeper was. Was een toffe man en is veel te jong op meen ik 53 jarige leeftijd alweer jaren terug overleden aan slokdarmkanker. Johan heette hij, Vaak gingen Johan en ik zo s,avonds om een uur of 6 als het wat rustiger was geworden vissen voor het hotel in zee en dat ging toen heel makkelijk, We haalden eerst van die zeepieren uit het dorp en hadden 4 of 5 paaltjes en daaromheen hadden we nylonsnoer gewikkeld en aan het eind van dat snoer zat een groot loden gewicht met op een afstand van ongeveer 8 cm een stuk of 5 haken zijlings vastgemaakt met een knoop aan de vislijn en dan slingerden we, nadat we de lijn hadden uitgelegd op het strand, het gewicht, met aan de uiteinden de vastgepinde zeepieren op de haken zo ver mogelijk de zee in. Uiteraard liepen we dus eerst een eind de zee in tot ons middel zodat het lood zover mogelijk zou komen te liggen. Liepen dan het strand weer op en pinden de paal die aan het einde van de draad zat rechtop in het zand en liepen een 10 meter verder waar we de volgende lijn uitgooiden zodat we op een gegeven moment wel een stuk of 8 van die lijnen hadden uitgezet. Vreemd was dat de zwemmers die nog in zee waren helemaal geen invloed verder hadden blijkbaar op de vangst want die platte scholletjes beten zich gewoon goed vast en als we dan de lijn na enige tijd ophaalden zat er meestal wel aan 1 van de 5 haken een schol of een ander visje . Die haalden we eraf gooiden weer de draad voorzien van nieuw aas in zee en gingen naar paaltje 2 en dit herhaalde zich dus continue dus was je constant bezig en vergaarden we een aardig maaltje schol die ik meestal mee naar huis nam en ook wel eens naar mijn schoonmoeder omdat ik dan nog effe naar mijn meissie ging. Mijn huidige vrouw dus. Kunt u het nog volgen ??? Knap van u …..

Bladzijde 13.
Ome Johan was dus in feite gewoon een boerenjongen van het platteland en een van de andere jongere broers ( oom Henk) van mijn tante die dus met de mijn oom de miljonair was getrouwd en werkte dus ook in het hotel net als een broer van hem die later ook schatrijk is geworden en ook op dezelfde midgetgolfbaan heeft gewerkt waar ik ook werkte maar de man was zo slim dat hij zag dat je met weinig investeringen een hoop geld kon verdienen ( boerenslimheid noemen ze dat) en leende van mijn rijke oom geld en begon zelf een midgetgolfbaan op een van de waddeneilanden welke zo goed liep dat hij steeds meer geld verdiende en meer zaken opende en golfbanen en dus eindigde met een hoop geld dus je moet ook een beetje mazzel in je leven hebben. Ome Henk heette hij. Ome Johan was nou ook niet bepaald erg dom bleek achteraf want mijn oom had zich inmiddels ook op bouwexploitatie gestort en mijn oom zei ook tegen me dat ik zo jong als ik was zo een huis moest gaan kopen in de buitenwijken van Zandvoort in de Celciusstraat en was indertijd 32.000 gulden maar ik wilde geen molensteen om mijn nek ondanks dat hij wel garant wou staan en had toen al een beetje het idee “ertussenuit “te piepen want ik was het allemaal een beetje zat en was hij als mijn voogd benoemt inmiddels na de dood van mijn vader, en mijn moeder kon door haar ziekte niet voor me zorgen vaak. Maar ja wie denkt er nou op die jonge leeftijd bij na dat diezelfde woningen nog onlangs voor 425.000 euro !!!! zijn verkocht Het klikte gewoon niet tussen ons hoe graag hij het ook wilde en achteraf heb ik wel eens spijt dat ik zo onhebbelijk tegen de man geweest die het zo goed met me voor had maar ik zat nu eenmaal zo in elkaar en kon er niet tegen om in een “keurslijf” geperst te worden. Als ik b.v. door het hotel binnendoor liep naar de automatenhal naar mijn oom kwam je door de keuken onder in het hotel en kon er niet tegen als de koks opeens b.v. niet verder gingen met een mop vertellen of zo en ik noem maar wat. Het “aureool” van het “neefje van de baas” hing om je heen of je het nu leuk vond of niet en lag niet aan mij bedacht ik later maar is gewoon hoe de mensen zelf reageren. Maar goed. Ik verdomde alles en om toch maar een “beetje in het gareel” te komen kon ik een tijd bij een vriend van hem komen werken in de wijnhandel en was wel fijn want was vlakbij het ouderlijk huis van mijn meissie die net als ik ook al zo dwars liep te doen en door haar vader aan het werk werd gezet bij een stempelfabriek. Ik zocht haar dan s,middags in de lunchpauze op maar ja. We waren allebei nog veel te jong en op en gegeven moment maakte ze het uit en stortte mijn wereld compleet in. Het was al zo een rottoestand vanwege die steeds maar conflictsituatie met mijn oom die ook mijn voogd was en kreeg je ook nog eens te maken met die imbecielen van Pro Juventute of zoiets die dan ook weer “toezichthouder” waren en moest je alle daden verantwoorden dat ik werd er bijkans gek van werd. Mocht dit mocht dat niet enzovoort Mijn oom gaf het een beetje op met me en maar het beste ook en inmiddels ontmoette ik een mooi meisje, ze heette Bea, en haar moeder was Francaise en haar vader een rasechte mokummer. Was gelijk straalverliefd op dat kind en ben er jaren mee omgegaan en zelfs in ondertrouw geweest maar het is allemaal heel anders gelopen zoals het zo vaak in het leven gaat. Bea had een scooter en we hebben echt die jaren dat we samen waren geleefd als god in Frankrijk en veel dan ook letterlijk in Zuid-Frankrijk en de verhalen zag je bovenstaand. Was een echte spring in het veld en voor alles in, avontuurlijk, knap, lief, spontaan en blijkbaar zat de liefde niet diep genoeg zoals jaren later zou blijken en soms begrijp ik mezelf niet meer en wat me toen allemaal bezielde en zal ik toen al een beetje lijp in elkaar hebben gezeten net zoals ik nu zo lijp ben dit allemaal te verwoorden en dat doe ik omdat het NU nog kan en er gerede kans is dat ik binnen afzienbare tijd er niet meer ben en steeds maar weer bleef en blijft het maar door me hoofd malen dit allemaal te verwoorden gek genoeg en sla dus alles op een floppy en bewaar afschriften zodat ook “misschien” mijn toekomstige kleinkinderen die “onzin”verhalen eens kunnen lezen al denk ik dat tegen die tijd iedereen me alweer vergeten is en zo gaat dat. Ome Niek en Tante Jikkie liggen nu alweer jaren en jaren samen begraven in een graf in Hilversum en er is geen hond meer die er ooit komt en in 1990 kreeg ik een heel grote doos met 18mm films ooit gemaakt door Ome Niek op zijn talrijke reizen naar Amerika, Canada, en overal eigenlijk wel naartoe en zijn cruises en ook familiefilms waar ook ik als kind nog opstond. Wat te doen met al die films ? Heb een oude 18 mm projector op de kop getikt en heb alle films afgedraaid op een wit scherm en dit opgenomen gelijkertijd met een videocamera en gelijktijdig er muziek bij gemaakt en op de films zie je me nog als peuter met mijn opa en oma uit Drente en opgenomen hier vlakbij op de Herman Heijeweg in de tuin grenzend aan de Boerenwetering waar ik zoveel stappen en herinneringen heb liggen uit mijn jeugdjaren.het is gek dat als ik hardloop vanuit mijn huis ik er in enkele minuten ben Heb daarna de rest van de familie benaderd waarvan velen wel een kopie van de band wilden hebben omdat Opa en Oma er nog op stonden en andere fragmenten maar daar heb je dan zo een doos barstenvol met films ooit met liefde opgenomen door de man en geen hond meer die er interesse in heeft en komt dan uiteindelijk terecht bij dat weerbarstige neefje en wat kan het toch raar lopen in het leven denk ik soms. Ik heb jong geleerd dat rijkdom in je zit en niet is uit te drukken in geld of goederen. Helemaal arm en geen cent te makken hebben is ook niks maar heb nooit kunnen begrijpen dat mensen die rijk zijn steeds maar rijker willen worden en waar die bezetenheid vandaan komt. Ook heb ik gezien met eigen ogen dat rijkdom je niet hoeft te veranderen als mens en denk ik zelf dat het in je “roots” ligt hoe je er mee omgaat. Neem nou b.v. de zuster van mijn moeder die ooit eens samen met mijn moeder vanuit Drente “het Westen” opzocht en daar mijn oom tegen het lijf liep, De man had indertijd nog geen cent te makken en zijn ouders waren simpele kaasboeren ( dus ook weer van boerenafkomst feitelijk) en heeft hij zijn fortuin verzameld in en na de tweede oorlog o.a. door het openen van nachtclubs waar mijn vader overigens bedrijfsleider van was maar ook die twee konden niet door een deur omdat mijn vader al sjoemelde bij het leven en dan met water de jenever aanlengde in die nachtclubs die rijkelijk werden bezocht door de geallieerden na de oorlog. Zal wel in de genen zitten dus. Mijn vader vertelde me overigens dat ze na de oorlog door de verzetsbeweging waren gegrepen maar hun onschuld hebben ze kunnen aantonen door onderduikadressen te kunnen tonen en getuigen ervan lieten opdraven maar dat is een ander verhaal. Vroeger bij Oom Niek lagen de kelders b.v. vol met allemaal van die Volendammerpoppetjes in klederdracht en van die partijen haring in tomatensaus in blik en voorts nog meer van dat souvenirgedoe en ik denk dat hij ook daar erg groot mee is geworden na de oorlog en veel geld mee heeft verdiend want hij kocht de ene na de andere nachtclub op en verschillende hotels om en rondom het Leidseplein en ook Scheveningen. Ach ja, ik denk soms met weemoed terug aan de man met liefde ook wel. Het hoopje mens dat er overbleef nadat zijn geliefde Jikkie was overleden was nog maar een schim van de man die hij altijd geweest was. Een knappe man met zwart achterovergekamd haar en zou in een maffiafilm niet misstaan maar was van nature heel zachtaardig en vroeg bij elke zakelijk beslissing wat mijn tante ervan dacht en dat was ook zo een schat van een mens.Nooit hooghartig en vanuit de hoogte en ze werd op handen gedragen door werkelijk iedereen en al het personeel waar ze ook kwam. Als kind was ik er dus veel en zat Ome Niek altijd maar in de krant te koekeloeren naar de beursberichten en kon enorm hard om zichzelf soms lachen als hij dacht leuk uit de hoek te komen en thuis praatte mijn tante altijd Drents met haar zusters en zo en als Ome Niek dan weer het hoogste woord wilde hebben zei ze:” Rustig maar mien jong”” en was zo leuk. Buitenstanders zien dan zo een figuur te vergelijken een beetje als type Onnassis en altijd in het pak en afstandelijk en thuis was het gewoon “Niek, mien jong” met zijn vrijetijdskleren aan en de pantoffels. Tja, ben blij het meegemaakt te hebben want heeft me al heel vroeg geleerd dat als je maar gewoon doet al gek genoeg is en dat zelfs de grootste boerenlul zonder opleiding “rijk” kan worden en nu liggen ze dan samen in Hilversum in het graf waar niemand nooit meer komt en ik denk, nu ik dit schrijf, er van de week eens naartoe ga als eerbetoon want dat hebben beiden wel verdiend en kan ik misschien op mijn manier “afscheid” nog eens van ze nemen al ben ik ervan overtuigt dat ik ze terugzie net zoals ik zeker weet mijn vader terug te zien en dat geloof kan niemand van me afnemen en daarom ben ik ook niet bang voor de dood die voor mij sneller zal komen als menigeen ander en misschien daarom ook wel de ”drang” dit boek/dagboek/weblog te schrijven nu en doe ik het in de eerste plaats eens voor mezelf ook en voor nogmaals diegenen die na me komen en kan iedereen aanbevelen iets dergelijks te doen en mee te gaan in het huidige computertijdperk die ons deze mogelijkheden geeft .Hoeveel blijft er immers tegenwoordig niet verzwegen of niet gezegd in familierelaties in deze jachtige tijd met honderden t.v. kanalen en altijd maar druk, druk druk en achter zo een computer kan en MOET je je een uurtje dan rustig houden en komen alle herinneringen gek genoeg de een na de ander naar boven borrelen en wat maakt het nou uit zo een beetje getik op een computer toch ? Wie het wilt lezen leest het maar en wie niet wil doet het maar niet toch ? Vrijheid blijheid en dat is de kracht ook een beetje van internet en “misschien” is het wel fijn juist even tot rust te komen in het hectische alledaagse bestaan. Ben me ervan bewust dat er totaal geen lijn in dit verhaal zit en dat het maar van de hak op de tak springt dus als U het NU opgeeft geef ik u groot gelijk !
.
Bladzijde 14.
Nu ik dit type is het 28 november 2005 om 7 uur s,morgens en moet zo dadelijk voor de zoveelste keer naar het AMC en zal denk ik voor de 150e keer zijn dus ben ik daar kind aan huis en goed opletten dat er weer niet zo “kip zonder eieren” aan de kant van de weg zit die in zo een luxe autootje zo gluiperig dan mensen zoals ik gaat flitsen die een paar kilometer te hard rijden en net alsof ik voor mijn plezier weer naar het AMC moet. Moet zo dadelijk een echo van de lever laten maken en hoor dan 7 december telefonisch of die ( hopelijk) goed is alsmede het bloed wat straks afgetapt gaat worden en onderzocht gaat worden op kankercellen. Lag er pas om half een vannacht in en kon de slaap niet vatten en werd al om 10 voor 5 weer wakker en kon niet meer slapen en ben er maar af gegaan en gaan douchen en met de poes Poekie spelen die ik en jaar geleden opgehaald en nu dus even nog voor ik wegga op de computer een beetje typen als afleiding. Ach iedereen zal wel iets herkennen en iets soortgelijks hebben meegemaakt met onderzoeken en uitslagen in ziekenhuizen en de spanning die dat met zich meebrengt en dan vooral bij zo een ernstige ziekte toch wel als kanker dat als een zwaard van Damocles elke keer om het halfjaar boven je hoofd hangt en/of ze iets gevonden zullen hebben en zit je je geestelijk alweer een beetje voor te bereiden op de ongelooflijke dreun die je dan krijgt te verduren als zo een arts door de telefoon zegt dat ze “helaas” een forse uitgezaaide tumor hadden gevonden in mijn long in oktober 2003 waaraan ik Januari 2004 ben geopereerd. Het is dus “all in the game” en heb ik in de bijna 6 jaar dat ik nu verder ben na mijn eerste diagnose darmkanker mee moeten leren leven en leef je als het ware van onderzoek naar onderzoek om het half jaar en zal iedere keer die enorme spanning weer terugkomen dus wel fijn nu dat ik een beetje afleiding vindt in die uren in het schrijven van zo een weblog of soort boek zeg maar. Voordeel is dat “als” de leverecho goed is de professor mij heeft gezegd dat ik dan wat hem betreft voor dat darmen en levergedoe niet meer terug hoef te komen . De 5 jaarstermijn is dan voorbij omdat ik september 2000 ben geopereerd aan die uitzaaiingen in mijn lever en tweederde deel lever is verwijderd toen dus hoop ik maar dat de uitslag goed is al blijf ik dan nog wel halfjaarlijks onder controle voor de longen. Die leveroperatie was een ingrijpend gebeuren maar kon me destijds niet schelen temeer ze de aangebrachte stoma van een half jaar ervoor dan zouden weghalen en ik het eigenlijk toen “had opgegeven” Wil nog even vertellen over dat onderzoek na de verwijdering van dus 2/3 deel van mijn lever waarin ze 3 grote metastasen hadden gevonden ( uitzaaiingen) en radicaal dus een deel verwijderd moest worden. Men verzocht me na de operatie mee te doen aan een experiment/onderzoek om eens te gaan bekijken in hoeverre de lever na bepaalde tijd zou zijn aangegroeid en uiteraard voldeed ik graag aan dat verzoek en heb ik vrijwillig me opgegeven voor ook andere experimenten als ze me ervoor vroegen. Ik meen echt dat ik dat ook deed feitelijk voor anderen en de medemens al moest ik wel een verklaring tekenen dat ik het ziekenhuis zou vrijwaren van aansprakelijkheid als er wat mis zou gaan maar dat ging prima dus. Was ook zelf wel mooi om te zien. Kort na mijn operatie kreeg ik dus dat onderzoek en moet je geruime tijd op een soort brancard liggen en wordt je aangesloten aan allerlei apparatuur en krijg je in je aderen een groene vloeistof ingespoten en op een scherm zie je dan je lichaam als het ware en hoe de groene vloeistof zich langzaam maar zeker zich aftekent op het beeldscherm en zie je de weg die de vloeistof zich door je lichaam baant. Op een gegeven moment zie dan ook de omvang en de contouren van de lever ( tenminste wat er nog van was overgebleven).Enkele maanden daarna werd hetzelfde onderzoek herhaald en zie je tot je grote verbazing dat de lever weer dermate was aangegroeid dat hij bijna dezelfde grootte had als voorheen ( de foto,s van VOOR de operatie) dus zit deze jongen met een geheel nieuwe lever in feite en gek eigenlijk dat de lever een orgaan is dat weer helemaal aangroeit .. Wel zien ze elke keer bij die leverecho,s “een verdacht plekje” een z.g. hemangioom maar dat zit er nu al jaren en moet ik zo dadelijk de dan dienstdoende arts er maar weer op wijzen want die doktoren wisselen nog al eens daar bij die leverecho-afdeling. Wil voorkomen dat ze dan weer naar aanleiding van zo een plekje allerlei vervelende onderzoeken gaan doen en heb ik de arts in ieder geval erop geattendeerd hier niet paniekerig om te doen maar ja het is toch allemaal weer afwachten en vervelend. Een operatie draai ik na al die operaties mijn hand niet meer voor om maar waar ik nachtmerries van nog heb is die chemokuur die ik heb gehad gedurende een half jaar na mijn leveroperatie in september 2000 en dat is er behoorlijk ingehakt .Moest toen 6 maanden lang de eerste 5 dagen van elke maand me melden bij de chemo-afdeling in het AMC dus 5 dagen lang elke morgen er naartoe en dan moest je op een bed liggen en kreeg je een infuus in je arm en zag die chemische rotzooi langzaam in je aderen leegstromen en na een half uur kon je weer gaan. Het ergste vond ik persoonlijk de wachtkamer waar je dan moest wachten en soms nog jonge mensen zag zitten met kale hoofden en dan die in feite nog aan hun leven moesten beginnen en al op jonge leeftijd kanker hadden gekregen en dat verzachtte op een of andere manier je eigen ellende wrang genoeg, al was ik met mijn 56 jaar toen ook nu niet bepaald een van de ouderen en in feite te jong. Veel van de mannen waar ik toen gesprekken mee had zijn inmiddels overleden omdat ze feitelijk al “te ver” heen waren en in dat opzicht is darmkanker een zeer gevaarlijke ziekte waar je helemaal geen last van hoeft te hebben en het zich openbaart als het al te laat is en er al uitzaaiingen hebben plaatsgevonden in de lever, en elders. http://www.mlds.nl/ziekten/30/dikkedarmkanker/ Darmkanker ontstaat meestal uit een ontaarde poliep en als je nagaat dat bij 7 op de 10 mensen boven de 50 jaar deze poliepen worden aangetroffen kun je bedenken hoe groot de kans is dat zo een poliep zich op den duur zich gaat ontwikkelen tot een kanker. Mede ook dank zij mijn inspanningen in samenwerking met mijn prof en diverse commissies beginnen ze binnenkort aan een screening van darmkanker bij iedereen boven de 50 jaar in Amsterdam en ik raad u aan deze proef mee te doen want het kan immers uw leven redden. http://www.rivm.nl/Onderwe…/B/Bevolkingsonderzoek_darmkanker Niet eens via een ingewikkeld onderzoek kunnen ze via bloed en ontlasting simpel aantonen of u tot de risicogroepen behoort en komt daarna pas het echte darmonderzoek wat door sommigen als vervelend wordt ervaren maar door mezelf niet behalve dan dat je voor zo een onderzoek in korte tijd zo een 4 liter vloeistof naar binnen moet werken om de darmen te reinigen en dat spul heet Clean-Prep en geloof mij nu maar dat dat een verschrikking is als je ieder half uur zo een glas van dat spul de avond voor zo een onderzoek naar binnen moet werken nog afgezien dat je helemaal “leegloopt” dan op de w.c. met de nodige krampen en zo ermee gepaard gaande . Heb al zoveel keer dat spul moeten drinken dat ik mijn hand er niet meer voor om draai en alles went zeggen ze. Op dat inspuiten van dat gif elke 5 dagen van de maand volgden dan uiteraard heel veel vervelende dagen met misselijkheid ( overgeven een enkele keer) en een algeheel gevoel van malaise en continue van die rare roffelkrampen in de buik en die eerste dagen beleef je dan maar in een roes feitelijk en bent dan al blij in zo een periode dat je nog leeft en alles kan meemaken. Bovendien was het wel prettige bijkomstigheid dat ik grotendeels mijn haar kon behouden al werd het wel iets dunner als normaal De verpleegster die je helpen zijn en waren schatjes al was er een bij een die moeite had met het aanleggen van een infuus bij mij en heette Elles. Ik heb nl. z.g. “roladeren” en dat zijn aderen die als het ware “rollen” dus krijg je er moeilijk vat op en juist die toch wel behoorlijke naalden bij zo een chemo-infuus konden dan spelbreker zijn. Meestal werd het met Elles een “bloedbad” wat ook weer een beetje overdreven is hoor maar ja als je zo een ader verkeert aanprikt is het al gauw een rode ellende dus na een maand verkozen Elles en ik maar om het door een ander te laten doen b.v. Esther of zo. Mijn god wat een moordvrouwen waren dat en werken er nog steeds en zie ze af en toe op de gang omdat de longafdeling er naast ligt en vragen ze altijd hoe het ermee gaat en moet je echt wel liefde voor je vak hebben dagelijks allemaal mensen in te spuiten met dat in feite vergif. Als de maand zo een beetje voor de helft om was kon ik me weer een beetje normaal voelen en beleefde ik gewoon weer het alledaagse leven tot het eind van de maand en probeerde je van elke dag te genieten omdat je wist dat bij de nieuwe maand je weer aan het infuus zou worden gelegd 5 dagen lang en dat dan weer die rotkrampen, misselijkheid en beroerde gevoel zou gaan beginnen en hoe meer ik aan dit weblog werk hoe meer ellende van die tijd naar boven komt aan herinneringen en heb ik het er soms echt wel moeilijk mee heb en het lijkt of ik het allemaal “heb weggeduwd” en “misschien” ook daarom eens goed dit weblog te schrijven om alles eens van me af te schrijven en het “opnieuw” te beleven allemaal en merk ik nu pas hoeveel er feitelijk is weggestopt aan gevoelens en lucht het op een of andere manier enorm op het eens te kunnen vertellen aan familie en wie dan ook .Ook vind ik dat ik door al die ellende er op een of andere manier “rijker” en bewuster daarna ben gaan leven en milder ben geworden in alles . Ook vind ik dat ergens het verplicht zou moeten worden gesteld dat mensen eens 1 dag om de drie maanden eens meedraaien als vrijwilliger in een ziekenhuis of zo en eens kunnen meemaken hoe bevoorrecht je in feite bent als je niet ziek bent en ook om dan alles eens te relativeren zodat men de eigen dagelijkse probleempjes dan minder erg worden en men gelukkiger in het leven staat. Het klinkt gek, maar die beginfase van mijn kankermedeling vergeet ik nooit meer. Het gevoel hebben dat je binnenkort wellicht dood bent en dan over de Albert Cuypmarkt loopt en het “gevoel” te hebben heel vreemd “er niet meer bij te horen “ Elk mens zou dit eens moeten ervaren en zou dan net als ik later “rijker” in het leven staan al zullen diegenen die het tot dit punt hebben volgehouden te lezen zeggen dat ik stapelkrankjorum ben nou en dan doen ze het maar en laat ik in ieder geval een aantal floppy,s achter en een weblog die misschien geen hond leest en wie het wel leest er “misschien” enige steun of lering eruit kan halen. Alles is maar net hoe je het bekijkt immers en nogmaals: de schrijver van dit weblog heet leipelowietje dus een ieder wist/weet waar hij/zij aan begonnen is dus treft mij geen blaam. Ik heb wel degelijk het besef dat ik werkelijk van alles door elkaar haal en “misschien” is dat juist wel aantrekkelijk al zullen er wel weer van die “vak-idioten” zeggen dat het geen aandacht vast houdt en blah, blah, blah en meer van die onzin en daar veeg ik …..vult u maar in. Mij gaat het erom gewoon eens wat neer te pennen wat me al die jaren al heeft dwarsgezeten en ben ik “mijn ei” kwijt via zo een “weblog” en floppy en kan ik geestelijk de balans eens opmaken in een ruimer denkwezen over de misschien moeilijke tijd die er nog zit aan te komen. Nu moet ik oppassen niet te hoogdravend te gaan praten want dan wordt het boek alsnog dichtgeslagen ben ik bang voor. Maar goed het kan geen kwaad het allemaal te verwoorden .
.
Bladzijde 15
Hoe meer de tijd vordert hoe meer bladzijden en hoe meer ik er aardigheid in begin te krijgen al denk ik dat uw ( voorzover u dit nog leest) aandacht wel behoorlijk verslapt zal zijn maar het zij dan maar zo en neem ik gewoon voor lief. Het zijn allemaal maar kleine zwarte lettertjes op een witte ondergrond toch ? Het leuke is dat ik een mail kreeg van iemand* die mijn weblog heeft gelezen en haar verhaal naar me stuurde en wil ik toch even hieronder plaatsen:

VOETNOOT:
Die “iemand” was Berry de overbuurvrouw van mijn meissie die ook hersenkanker kreeg in 2012 en inmiddels is overleden en allemaal “toeval” ??????
.
Het is grappig om verhalen te lezen van ‘leeftijdsgenoten’ (nou ja die 5 jaar verwaarlozen we even). Ik ben geboren en woonde de eerste 14 jaar van mijn leven op de Da Costakade, het laatste stukje vanaf de DeClercqstraat en dus water voor de deur en dus komt het stekeltjes vangen-verhaal heel bekend voor. Bij mij is ene Harry voorover in het water gevallen en bijna onder de woonboot verdwenen. Hij kon zwemmen en woonboten hadden lage loopplanken en rondjes rondom zodat hij zichzelf uit het water heeft kunnen hijsen. In die tijd stond er 1 auto op de hele kade, na een jaar een 2de (van ons) erbij en dan duurde het weer heel lang voor de derde gezin er eentje kon veroorloven. Mijn vader had een flink bedrag gewonnen in een of andere loterij en dus kwam er een tv. We waren zo’n beetje de eerste en op woensdag en zaterdagmiddag zaten alle kinderen van ons stukje kade daardoor bij mij boven naar pipo, dappere dodo, morgen gebeurt het en de verrekijker te kijken. Mijn moeder maar slepen met ranja en koekjes tot het spul weer vertrok! Ik ben ook van het tollentijdperk, wij gooiden de bal tegen de stoeprand (kennelijk geen richel in onze buurt) en blikje trappen (putten? noemden we dat geloof ik) op de middenweg. Iedere deur waar kinderen achter woonden hing een touwtje uit de brievenbus zodat ouders niet om de haverklap naar de trap hoefde te lopen. Dat kon allemaal nog zonder dat (buitenlands) tuig zich naar binnen zou dringen en je huis leeghalen. Overal stonden fietsen met alleen dat ene wiebelige standaard slot, geen fietsen met (tegenwoordig minimaal twee) dure niet-door-te-zagen extra sloten zag je, was niet nodig. De voddenman, scharensliep, palingboer, melkboer, aardappelenboer, enz. kwamen nog langs de deur. De voddenman met een paard dat altijd voor onze deur ging plassen en bergde je dan maar, dat dier kon geen maat houden! Geen ijskasten en kwam er een keer in de zoveel tijd een man met een enorme haak in een prachtig blok doorzichtig ijs op zijn rug naar boven. Grappig dat door jouw verhalen er weer herinneringen boven komen. Ook later, de Phonobar, de Bowlingbar en Leidseplein -Alto was mijn stamcafe- Hans & Grietje en heel veel in de Bamboebar geweest (ken je dat, melde jij niet). In de Phonobar zelfs in slaap gevallen na het eerste stickie van mijn leven. Wij zijn nooit zo ver weg gegaan, wel eens naar Uithoorn of Amstelveen, nu geen bal meer aan, maar in de jaren 60 was Het Openhof een ‘must’. Ook fraaie verhalen over je familie, de markt, enz. Toen was er nog lol in Amsterdam… de Amsterdamse humor… nu verstaat geen hond je meer! Ik heb al meer dan een jaar mijn eigen website, dus daar kan ik altijd mijn verhaal ook kwijt. Ik kan daar ook pagina bijdoen met ‘mijn verhaal’ en ze niet toegankelijk maken.Uiteraard mag je mijn herinneringen overnemen, zullen ongetwijfeld ook die van jou zijn, in ieder buurt gebeurde toen wel dezelfde dingen, kinderen deden dezelfde spelletjes. Ik ben wel wat jonger en heb de hoelahoep ook meegemaakt, zelfs jongens deden dat, maar daar ben jij net te oud voor denk ik. Maar wat hebben we niet touwtje gesprongen, rolschaatsen kon nog zonder omver gereden te worden op het asfalt van de grotere straten. Op de stoep ijsglijbanen maken in de winter die niet meteen werden weggehakt door klierige buren en je dus de volgende dag nog langer en gladder kan maken. Ik was het enige meisje tussen allemaal jongens op de kade (in dezelfde leeftijd dan wel) en stond mijn mannetje met racen op de step, voetballen en blikjestrap. Er werd zelfs om mij geplast… ja drie jongetjes gingen in de gracht om het verste plassen en de winnaar mocht met mij ‘gaan’. Harry donderde in de gracht met stekeltjes vangen, maar pieste ook het verste. Was jammer want ik vond Tommy leuker. Maar goed… gewoon stiekem op woensdagmiddag de gracht afgeslopen met Tommy en naar de kindervoorstelling in bioscoop de Liefde (was schuin tegenover ons). Schattig he, een eerste liefde als je 8 bent. En zo kan ik nog wel even doorgaan
.
Het is gewoon leuk te merken dat ook anderen zulke mooie herinneringen hebben en daardoor wordt het juist een leuk weblog en een ieder die een verhaal heeft mag me mailen en neem ik het mee in deze verhaal . In 50 jaar tijd is de wereld inderdaad wel heel erg veranderd en dat merk je dan zoals van de week dat ik s,morgens al om half negen in het AMC moest zijn voor die lever-echo en direct al in een forse file verzeild raakte. Het was nog donker en behoorlijk mistig en dan rij je daar en zie je constante stroom van auto,s naast, voor je, achter je met allemaal van die zenuwenlijders met getoeter, geflikker met lichten als je niet opschiet en gejakker. Zo onwezenlijk allemaal en je ruikt gewoon de door de mist bezwangerde lucht van al die uitlaatgassen en even waan je je in de hel of een soort Sodom en Gommora en ben ik ergens dan dankbaar dat ik deze stress niet meer hoef mee te maken elke ochtend en dacht onwillekeurig aan wat ik in het weblog geschreven had over die arme tweeverdieners bij mij in de buurt die zich elke dag in zo een file moeten storten en waar de snelweg voor het AMC n.b. al helemaal vaststond zoals gebruikelijk al die jaren al en ik kan het weten als je die tocht al minstens 150 x hebt gemaakt richting AMC vanaf Amsterdam en omgekeerd natuurlijk. DE kippen zonder eieren ( zie voorgaand) stonden dit keer niet te flitsen dus dat viel dan weer alleszins mee en om nog even terug te komen op dat onderzoek. Ja, dan ben je aan de beurt en komt zo een knap jong verpleegstertje je halen en heeft dan zo een verpleegstertje bij zich die het vak nog moet leren en uitleg krijgt.

..
volgende Zondag volgt het derde deel en de vorige delen kan je zien op de Zondag hiervoor en tot a.s. Zondag wat dit “boekje” betreft…

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hoeveel zetels houden ze nog over?

De roos knakt steeds verder  geknakte-roos

De uitspraken van PvdA-kamerlid Ahmed Marcouch over agenten met een PVV-voorkeur brengen zijn partij in verlegenheid. Net als DENK bevordert hij het wantro -…
elsevier.nl
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Harry’s Focus op Israel 629

focus-2

Israel, 3 december 2016

Beste lezer,

Het is wel heel bijzonder dat ook na de vele branden in vele delen van ons land, er bij het blussen enorme regen is gevallen. Afgezien van de indrukwekkende internationale hulp heeft de regen niet alleen op natuurlijke wijze meer brandjes voorkomen, maar Israel snakte naar water. De lange droogte was ondermeer voor de boeren eveneens een moeilijk op te lossen probleem.
We hebben nu te doen met de toch wel grote schade welke veroorzaakt is door de branden. Huizen vernietigd, veel families verhuisd of schade opgelopen.
Onderzoek wordt gedaan of de schade moet worden betaald door de regering of door de brandverzekering Het is aandoenlijk om te zien en te horen dat veel families en jongeren voedsel en kleding van winkeliers hebben ontvangen om de daklozen te helpen.

In de komende maanden zijn er overal, ook in Nederland, verkiezingen. Afhankelijk van de resultaten is de vraag wat de invloed is op het wel of niet voortbestaan van de EU. Ook op de vraag of de regeringen niet een beleid gaan voeren waardoor de islam in de wereld niet de overhand krijgt. Evenzo op een betere en hardere aanpak van het terrorisme dat, practisch gesproken, door de islam wordt gesteund. Als we naar de EU kijken, dan zien we toch dat ieder land een eigen beleid heeft, een eigen leger, een eigen begroting. Zelfs de regeringsleiders lijken angst te hebben om maatregelen te nemen die het islamiseren van de wereld tegengaan.
Er zijn ook duidelijk grote meningsverschillen over de president-elect, die toch grote invloed heeft op het Amerikaanse beleid en daardoor op de wereld.

1. Branden
* Op de 6e dag van de branden zijn 18 Israelische Arabieren en 6 Palestijnen gearresteerd. 560 huizen zijn vernield en 3200 ha natuurlijke bossen. De PA heeft 8 blus-trucks en 40 boswachters gestuurd om te helpen blussen. De meeste vuren zijn aangestoken.
* De PA ziet haar reactie als humanitaire hulp. Israel beschuldigt de Arabieren. Dat is volgens de PA racisme, want de verbrande bomen zijn volgens de PA Palestijnse bomen en haar historisch land. Dat Israel niet kan blussen is een teken van zwakte.
Israeli’s willen nu emigreren, aldus Abu Mazen. Ze zien hun zwakte. Allah straft Israel.
* Noot: Duidelijk is dat het Palestijnse Arabieren waren die het land in brand hebben gestoken. Dat doet men toch niet met eigen land. De Arabieren, die in Israel leven moeten eigenlijk via de wetten aantonen dat ze Israeli zijn. Overigens ziet u hen in de Knesseth (2e Kamer), op de universiteieten, in ziekenhuizen, inclusief doktoren, zusters, advocaten, zakenlieden enz. Indien iemand geen Israeli wil zijn, dan kan men kiezen uit 15 Arabische landen, inclusief Egypte, Jordanië en de PA.
* De volgende landen hielpen met materiaal sturen en groepen om bij het blussen te helpen. Amerika, Canada, Rusland, Turkije, Italië, Spanje, Griekenland, Cyprus. Ook Roemenië, Bulgarije, Oekraïne, Azerbeidzjan, Egypte. Jordanië en de PA stuurden groepen en materiaal.
* Ongeveer 100.000 Israeli’ s moesten evacueren vanwege de branden. In 8 dagen 1700 branden. Herstel duurt ongeveer 30 jaar. De Israelische belastingdienst geeft door dat het hier ging om brandstichting met terreur-achtergrond. De staat betaalt die schade. Alle branden zijn inmiddels gedoofd. 20.000 politieagenten en 900 brandweermannen waren actief. Schade ongeveer 120 miljoen euro. 40 vierkante kilometer aan parken zijn verbrand verbrand.
* De PA betaalt de vuuraanstekers. Ook diegenen die uit andere landen komen. Dat zijn allen die Israel als bezetter zien. En dat terwijl de PA ons land heeft geholpen bij het blussen.

2. India
Tijdens het bezoek van onze president Reuven Rivlin aan India is er in New Delhi een contract getekend. India kocht voor $ 1.4 miljard een controle systeem voor haar luchtmacht.
Rusland verkoopt aan Iran gevechtsvliegtuigen en mag nu de Iraanse luchthaven in Hamedan in West Iran gebruiken.Dus ook nu samen werken om ook de Syrische regering te steunen tegen het terrorisme

3. Iran
Iran heeft een delegatie naar de herdenking van wijlen Fidel Castro gestuurd. Uiteindelijk hebben beide landen zich verzet tegen o.a. antisemitisme en kapitalisme.

4. Israel
* Op 28/11 heeft de Likoed een bijeenkomst. Bibi geeft door dat er weer raketten op 28/11 op Israel zijn afgevuurd. Dit is gedaan door de ISIS.
“Wij zullen reageren opdat nu niet meer op de Golan Hoogte kan worden geschoten.”
Het gaat hier dus om de radicale islam en andere terreurgroepen.
* Bibi zegt, verwijzend naar de branden: Wij herbouwen de huizen die we verloren en herplanten de bomen. In plaats van 1 verbrande boom zullen er nu 10 groene bomen groeien.

5. Turkije
Erdogan geeft door dat hij in Syrië opereert om de ISIS te bestrijden. Hij wil ook president Al Assad verwijderen. Dus geen partner van het westen. Wel bijzonder dat Rusland en Syrië in Aleppo vooruitgang boeken. Denkelijk wordt Aleppo op heel korte termijn weer een deel van de stad. De rebellen worden namelijk zwakker.
Erdogan werkt ook aan het doorsturen van immigranten. Dat hangt af van het lid zijn van de EU. Griekenland is nr.1

6. CUFI
De oprichter van “Christian United For Israel” pastor John Hagee zegt dat de Taylor Force Act moet stoppen met het geven van steun aan de PA (Palestijnse Autoriteit). De Taylor Act gaat niet over Democraten en Republikeinen. Wel tussen gelijk en ongelijk.
De PA financiert de terroristen. Amerikaanse dollars gaan vooral naar jongeren. Het congres zal akkoord moeten gaan met het beleid van de Taylor Force Act, aldus Hagee

7. Rusland
Putin heeft op de verjaardag van de in 1947 overeengekomen deal in een brief aan Abu Mazen zijn steun omschreven om de Palestijnen een eigen land te geven. Hij steunt de wettelijke belangen en wensen van de Palestijnen.
Rusland is een permanent lid van de VN Veiligheidsraad en het Midden Oosten kwartet. Hij kan de onderhandelingen tussen Israel en Fatah aanmoedigen.en de Palestijnse eenheid herstellen (Fatah en Hamas).

8. President Trump elect
Er zijn veel verhalen over Trump. Wat gaat hij doen ?
* In ieder geval het beleid wijzigen. Dat wordt nu Republikeins. Was Democratisch. Zijn onderwerpen zijn denkelijk ondermeer:
* hoe stoppen we de burgeroorlog in Syrië ?
* hoe de ISIS aanpakken?
* wat te doen met de Russische invloed in Syrië?
* hoe de relatie met Egypte verbeteren?
* wat te doen met de onderhandelingen tussen Israel en de Fatah?
* hoe de relatie Amerika-Arabische geallieerden versterken? Putin is toch in het M-O belangrijker geworden.

9. Abu Mazen
Tijdens de 7e Fatah-conferentie is Abu Mazen op 29/11 in Ramallah herkozen als voorzitter. Hij is 84 jaar en heeft een zwakke gezondheid.
Hij zegt geen Joodse staat te erkennen. Tevens aan de 1400 Fatah delegatieleden doorgegeven dat in 2017 de bezetting van de Joodse staat wordt opgeheven. De volgende conferentie is in Oost-Jeruzalem, aldus Abu Mazen.
Op 1/12 ontmoet hij de Fatah-leden uit Libanon en Syrië. Discussie over de moeilijke omstandigheden van de Palestijnse vluchtelingen. In Syrië ongeveer 450.000. Het VN-agentschap, de UNRWA, is verantwoordelijk voor de 5 miljoen Arabische vluchtelingen. 2/3 leeft in Syrië.

10. Stichting Lechaim
Zoals deze week in een aparte nieuwsbrief al doorgegeven, hebben diverse slachtoffers van het terrorisme ook problemen gekregen met de diverse branden in ons land. Onze stichting doet nogmaals een beroep op u om ons te steunen opdat wij ook hulp kunnen bieden aan de kinderen, die slachtoffer zijn geworden van deze onaanvaardbare ramp.
Behalve onze “dagelijkse opdracht”, is dit nu toegevoegd. Het zijn dan wel voornamelijk kinderen, die in het verleden al slachtoffer zijn geworden van de terreuraanslagen.
Werk aub mee om hun leven draagbaarder te maken en, zoals eerder geschreven, Chanuka te kunnen vieren zoals dat gewenst is.

11. Israel kort
++ De OPEC, “de Petroleum Exporting Countries” was op 30/11 bij elkaar. Men wil de productie van olie verminderen en de prijs verhogen.
Saoedi Arabië, Iran en Irak zijn tegen. Inmiddels is de afgelopen dagen de prijs wel al met 10% gestegen.
++ Het aantal bootvluchtelingen is dit jaar al 170.000. Sinds 2014 3.5 miljoen.
++ Israel veroordeelt import van Frankrijk. Goederen uit Judea en Samaria zouden gelabeld moeten worden en dus geweigerd. De oplossing: stop aankoop van Franse goederen.
++ De president van Guatemala Jimmy Morales bezoekt sinds 28/11 Israel. Hij is een Evangelische christen. President Reuven Rivlin bedankt hem voor de steun, die Guatemala geeft op internationaal gebied.

Namens het stichtingsbestuur bij voorbaat bedankt, en u allen een goede zondag gewenst.
Harry.

Voor de goede orde geef ik door dat mijn spreekbeurten zullen plaatsvinden tussen 9 en 19 maart 2017
Dat kan ’s middags en ’s avonds. Geef mij een berichtje voor mogelijk meer informatie.


Stichting LeChaim
IBANNUMMER: NL87RABO0117723800
(Rabobank Voorne-Putten Rozenburg)
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie
* Stichting Lechaim heeft de ANBI status.

Website: www.stichtinglechaim.nl | Facebook: www.facebook.com/slechaim | Flyer

eerdere focusberichten staan op bovenstaande sites

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Dit strafproces stinkt aan alle kanten!

 

‘Dit strafproces stinkt echt van alle kanten’ 23/11/2016 Middels een door het Openbaar Ministerie, handlanger van de gevestigde macht, georkestreerd politiek showproces tegen Geert Wilders staat de vrijheid van meningsuiting weer eens op het spel. Een…
ravage-webzine.nl
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen